Skrzydła Mewy

Skrzydła MewyOriginal Press Release
ESO-4Nowe zdjęcie zaprezentowane przez Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) pokazuje fragment Mgławicy Mewy.

Leżąca na granicy gwiazdozbiorów Wielkiego Psa i Jednorożca na niebie południowym mgławica jest olbrzymim obłokiem molekularnym zbudowanym głównie z gazu wodorowego. Jest doskonałym przykładem obszaru HII, w których powstają młode, gorące gwiazdy, swym intensywnym ultrafioletowym promieniowaniem pobudzające otaczający gaz do świecenia.

Czerwonawy odcień na zdjęciu jest dowodem obecności zjonizowanego wodoru. Mgławica Mewa – formalnie katalogowana jako IC 2177 – jest złożonym obiektem o kształcie ptaka, składającym się z trzech  dużych obłoków gazu. Sharpless 2-292 to jego głowa. To zdjęcie prezentuje fragment Sharpless 2-296 – wielkie skrzydła mewy. Sharpless 2-297 stanowi mały dodatek do czubka prawego skrzydła ptaka.

Wszystkie te obiekty znajdują się w katalogu mgławic Sharplessa, obejmującego 300 świecących obłoków gazu. Katalog ten został opracowany w latach 50. XX wieku przez amerykańskiego astronoma Stewarda Sharplessa. Zanim opublikował katalog, Sharpless był studentem w Yerkes Observatory niedaleko Chicago w USA, gdzie wraz ze współpracownikami opublikował pracę obserwacyjną, która pomogła w ustaleniu, że Droga Mleczna jest galaktyką spiralną z olbrzymimi, zakrzywionymi ramionami.

Galaktyki spiralne mogą zawierać tysiące obszarów HII, z których zdecydowana większość jest skoncentrowana wzdłuż ramion spiralnych. Mgławica Mewa znajduje się w jednym z ramion spiralnych Drogi Mlecznej. Ale nie jest to regułą dla wszystkich galaktyk, galaktyki nieregularne zawierają obszary HII, które są porozrzucane po całej galaktyce, natomiast galaktyki eliptyczne zazwyczaj nie posiadają takich obszarów. Obecność obszarów HII wskazuje na aktywne procesy powstawania gwiazd w galaktyce.

Zaprezentowane zdjęcie Sharpless 2-296 zostało wykonane za pomocą kamery Wide Field Imager (WFI), zainstalowanej na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium ESO La Silla w Chile. Pokazuje jedynie mały fragment mgławicy – wielkiego obłoku, w którego wnętrzu gwałtownie tworzą się gorące gwiazdy. Kadr pokazuje Sharpless 2-296 podświetlony przez kilka szczególnie jasnych, gorących gwiazd – na tym obszarze rozproszonych jest wiele gwiazd, w tym jedna tak jasna, że stanowi oko mewy na zdjęciu całego kompleksu.

Obrazy szerokiego pola tego fragmentu nieba pokazują mnóstwo ciekawych obiektów astronomicznych. Jasne, młode gwiazdy w mgławicy są częścią sąsiedniego obszaru gwiazdotwórczego CMa R1 w konstelacji Wielkiego Psa, który jest wypełniony jasnymi gwiazdami i gromadami. Niedaleko Mgławicy Mewa znajduje się także Mgławica Hełm Tora.

Źródła:

The Wings of the Seagull Nebula

This new image from ESO shows a section of a cloud of dust and glowing gas called the Seagull Nebula. These wispy red clouds form part of the “wings” of the celestial bird and this picture reveals an intriguing mix of dark and glowing red clouds, weaving between bright stars. This new view was captured by the Wide Field Imager on the MPG/ESO 2.2-metre telescope at ESO’s La Silla Observatory in Chile.

Running along the border between the constellations of Canis Major (The Great Dog) and Monoceros (The Unicorn) in the southern sky, the Seagull Nebula is a huge cloud mostly made of hydrogen gas. It’s an example of what astronomers refer to as an HII region. Hot new stars form within these clouds and their intense ultraviolet radiation causes the surrounding gas to glow brightly.

The reddish hue in this image is a telltale sign of the presence of ionised hydrogen. The Seagull Nebula, known more formally as IC 2177, is a complex object with a bird-like shape that is made up of three large clouds of gas — Sharpless 2-292 (eso1237) forms the “head”, this new image shows part of Sharpless 2-296, which comprises the large “wings”, and Sharpless 2-297 is a small, knotty addition to the tip of the gull’s right “wing”.

These objects are all entries in the Sharpless nebula catalogue, a list of over 300 glowing clouds of gas compiled by American astronomer Stewart Sharpless in the 1950s. Before he published this catalogue Sharpless was a graduate student at the Yerkes Observatory near Chicago, USA, where he and his colleagues published observational work that helped to show that the Milky Way is a spiral galaxy with vast, curved arms.

Spiral galaxies can contain thousands of HII regions, almost all of which are concentrated along their spiral arms. The Seagull Nebula lies in one of the spiral arms of the Milky Way. But this is not the case for all galaxies; while irregular galaxies do contain HII regions, these are jumbled up throughout the galaxy, and elliptical galaxies are different yet again — appearing to lack these regions altogether. The presence of HII regions indicates that active star formation is still in progress in a galaxy.

This image of Sharpless 2-296 was captured by the Wide Field Imager (WFI), a large camera mounted on the MPG/ESO 2.2-metre telescope at ESO’s La Silla Observatory in Chile. It shows only a small section of the nebula, a large cloud that is furiously forming hot stars in its interior. The frame shows Sharpless 2-296 lit up by several particularly bright young stars — there are many other stars scattered across the region, including one so bright that stands out as the gull’s “eye” in pictures of the entire complex.

Wide-field images of this region of the sky show a multitude of interesting astronomical objects. The young bright stars within the nebula are part of the nearby star-forming region of CMa R1 in the constellation of Canis Major, which is filled with bright stars and clusters. Also lying close to the Seagull Nebula is the Thor’s Helmet Nebula, an object that was imaged using ESO’s Very Large Telescope (VLT) on ESO’s 50th Anniversary, 5 October 2012, with the help of Brigitte Bailleul — winner of the Tweet Your Way to the VLT! competition.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *