Blog

Dzisiaj w wiadomościach (m.in. TVN24 BiŚ, ale również ABC News etc.) pojawiła się informacja o obserwacji jasnego bolidu (a wg niektórych agencji komety – poziom głupoty jak zawsze mnie powala) ponad miastami Acapulco i Meksyk. Agencje cytują prezesa Acapulco Astronomical Association pana Rodolfo Cobos Arriaga (niektóre agencje idą dalej pomijając nazwisko i przynależność i piszą lub mówią – „wg. ekspertów) meteor mógł poruszać się z prędkością ok 20 000 km/godz i mieć ROZMIARY OK 500 M (dzięki temu miałby być widoczny). Zakładam, że to głupota jakiegoś dziennikarza a nie pan Arriaga pomyli jednostki i chodziło o centymetry a nie metry. Dla wyjaśnienia, proponowana klasyfikacja meteoroidów jest następująca: klasa 5 – o wymiarach pomiędzy 10 cm a 1 m tworzy wchodząc w atmosferę bardzo jasny bolid (fireball); klasa 8 – o wymiarach pomiędzy 20m a 1 km – to jest zjawisko katastroficzne, prowadzące do powstania fal tsunami i trzęsień ziemi. Dla…

Czytaj dalej

Para supermasywnych czarnych dziur zbombardowała fotonami galaktykę Andromedy. Astronomowie wcześniej sądzili, że źródło, znane jako J0045+41, znajdowało się wewnątrz Andromedy, która znajduje się około 2,5 miliona lat świetlnych od Ziemi. Nowe dane uzyskane przez kosmiczny teleskop rentgenowski Chandra i dane z teleskopów na Ziemi wykazały że J0045+41 jest 1000 razy bardziej odległe. Najnowsze informacje sugerują, że J0045+41 zawiera wyjątkowo dużą parę wielkich czarnych dziur. Intrygujące źródło zostało odkryte za pobliską galaktyką Andromedy za pomocą danych z obserwatorium rentgenowskiego Chandra NASA i naziemnych teleskopów optycznych. Poprzednio uważane za część galaktyki sąsiedniej Drogi Mlecznej, nowe badania pokazują, źródło to jest bardzo odległym obiektem leżącym w jej tle w odległości 2,6 miliarda lat świetlnych, który działa jak kosmiczna bomba. Grafika przedstawia dane Chandry (niebieskie we wstawce) źródła znanego jako LGGS J004527.30+413254,3 (w skrócie J0045+41) w kontekście optycznych obrazów Andromedy uzyskanych przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a. Andromeda, znana również jako M31, jest galaktyką spiralną położoną…

Czytaj dalej

Nowe obserwacje rentgenowskie pokazują, że zorze polarne na Jowiszu zachowują się inaczej na każdym biegunie. To czyni je zagadkowymi bowiem zachowują się inaczej niż ziemskie (gdzie zorze polarne zachowuja się podobnie). Najnowsze wyniki badań rentgenowskich rzucają wyzwanie obecnym modelom teoretycznym zorzy. Naukowcy mają nadzieję połączyć dane Chandry, XMM-Newtona i Juno, aby dowiedzieć się więcej o źródle zorzy Jowisza. Intensywne północne i południowe zorze Jowisza zachowują się niezależnie od siebie zgodnie z nowymi badaniami wykorzystującymi zdjęcia rentgenowskie Chandra NASA i XMM-Newton ESA. Korzystając z obserwacji rentgenowskich XMM-Newton i Chandra zespół naukowców opracował mapy emisji promieniowania rentgenowskiego Jowisza i zidentyfikował gorącą plamę rentgenowską na każdym biegunie. Każdy gorący punkt może pokryć obszar równy około połowie powierzchni Ziemi. Zespół odkrył, że gorące punkty mają bardzo różne charakterystyki. Emisja promieniowania rentgenowskiego na południowym biegunie Jowisza konsekwentnie pulsowała co 11 minut, ale promienie rentgenowskie widziane z bieguna północnego były nieregularne, zwiększając się i zmniejszając jasność…

Czytaj dalej

21 sierpnia 2017 będzie miało miejsce zapewne jedno z najpowszechniej obserwowanych zaćmień całkowitych Słońca w historii. Tego dnia cień Księżyca przemknie przez całe USA z maksimum w Kentucky gdzie Słońce skryje się za Księżycem na 2 minuty i 40 sekund. Tam zapewne będą największe tłumy – zatem nas tam nie będzie ???? – plan jest taki, żeby znaleźć miejsce, które da niezwykłe zdjęcia – a zatem albo w Smoky Mountains gdzie zaćmienie będzie trwało 2 minuty i 37 sekund (ale tu może być kiepsko z pogodą – nie przez przypadek ich nazwa znaczy góry dymne, często wiszą nad nimi mgły) albo w Grand Teton National Park – gdzie zaćmienie będzie trwało 2 minuty i 19 sekund – ale jak się dobrze ustawimy, zobaczymy nie jedno – a dwa zaćmienia. Drugie, odbite w tafli jeziora Phelps Lake lub Jenny Lake u stóp gór Grand Teton. Plan wyprawy (05 sierpnia 2017 –…

Czytaj dalej

Gwiezdne wybuchy są najczęściej związane z supernowymi – spektakularnymi śmierciami gwiazd. Ale nowe obserwacje ALMA dostarczyły wglądu w eksplozje na drugim końcu gwiezdnego cyklu życia, przy narodzinach gwiazd. Astronomowie uzyskali te dramatyczne obrazy gdy badali podobne do fajerwerków pozostałości z narodzin grupy masywnych gwiazd. Pokazuje to, że powstawanie gwiazd także może być gwałtownym i wybuchowym procesem. 1350 lat świetlnych od nas, w obrębie gwiazdozbioru Oriona,, znajduje się gęsta i aktywna fabryka gwiazdotwórcza o nazwie Obłok Molekularny Oriona 1 (Oriona Molecular Cloud 1, w skrócie OMC-1), część tego samego kompleksu, do którego należy również Mgławica Oriona. Gwiazdy rodzą się, gdy obłok gazu, setki razy masywniejszy niż nasze Słońce, zaczyna zapadać się pod wpływem własnej grawitacji. W gęstszych rejonach zapalają się protogwiazdy i zaczynają w w sposób losowy dryfować. Z czasem niektóre z gwiazd zaczynają przemieszczać się w kierunku wspólnego centrum grawitacyjnego, który zwykle jest zdominowany przez szczególnie wielką protogwiazdę – a…

Czytaj dalej

Teleskop kosmiczny NASA Spitzer Space Telescope wykrył niezwykłe pulsacje w zewnętrznej powłoce oddalonej o 370 lat świetlnych gwiazdy HAT-P-2. Naukowcy, jako najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie, wskazują oddziaływanie krążącej na ciasne orbicie masywnej planety HAT-P-2b. Krążąc powoduje ona wibracje za każdym razem, gdy zbliża się do gwiazdy. „W sam raz na Walentynki odkryliśmy pierwszy przykład planety, która wydaje się być przyczyną podobnego do bicia serca zachowania swojej gwiazdy macierzystej” – mówi Julien de Wit z Massachusetts Institute of Technology w Cambridge. Badania opisujące wyniki opublikowano dzisiaj w Astrophysical Journal Letters. Wykryte pulsacje gwiazdy są najbardziej subtelną wariacją światła, jakie Spitzer kiedykolwiek zmierzono za pomocą teleskopu Spitzer. Podobny efekt zwane „biciem serca gwiazdy” zaobserwowano w systemach binarnych w przeszłości, ale nigdy wcześniej nie obserwowano go pomiędzy gwiazdą i krążącą wokół niej egzoplanetą. Ważący około osiem razy więcej niż Jowisz, HAT-P-2b jest stosunkowo masywną planetę. Jest to „gorący Jowisz”, czyli egzoplaneta, która jest niezwykle…

Czytaj dalej

NASA Spitzer Space Telescope ujawnił pierwszy znany system siedmiu planet wielkości Ziemi krążących wokół jednej gwiazdy. Trzy z tych planet leżą w rejonie, w którym może występować woda w stanie ciekłym. Odkrycie ustanawia nowy rekord dla największej liczby planet z warunkami potencjalnie sprzyjąjcymi występowaniu życia znajdujących się wokół jednej gwiazdy spoza naszego układu słonecznego. Każda z tych siedmiu planetach może mieć ciekłą wodę – niezbędną dla pojawienia się w odpowiednich warunkach życia, ale szanse są najwyższe z trzech w strefie mieszkalnej. „Znalezienie odpowiedzi na pytanie ‚czy jesteśmy sami’ jest priorytetem nauki i znalezienie tak wielu planet, takich jak te, po raz pierwszy w ekostrefie stanowi niezwykły krok naprzód w kierunku osiągnięcia tego celu”- powiedział Thomas Zurbuchen. Układ planetarny leży stosunkowo blisko nas, w odległości 40 lat świetlnych w obrębie konstelacji Wodnika. System ten nosi nazwę Trappist-1. W maju 2016 roku, naukowcy wykorzystali teleskop The Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope (TRAPPIST)…

Czytaj dalej

Mt Bromo  w Indonezji

9 marca 2016 Księżyc zakryje tarczę Słońca nad Oceanem Spokojnym. Maksimum zaćmienia będzie miało miejsce z daleka od lądu, jednak cień Księżyca najpierw przetnie wyspy Indonezji i Borneo by potem od północy minąć Papuę Nową Gwineę i dalej pognać w ocean. Po analizie prognoz pogody jako miejsce obserwacji wybraliśmy wulkan Gamalama na indonezyjskiej wyspie Ternate, gdzie będzie widoczne wysoko na niebie (47,7° nad horyzontem) przed południem tego dnia, a faza maksymalna potrwa 2 minuty i 32 sekundy (alternatywne miejsce obserwacji, w zależności od lokalnej pogody czy aktywności wulkanu, to wyspa Pulau Moti, leżąca bliżej linii centralnej zaćmienia, gdzie będzie ono widoczne 3 minuty i 16 sekund). Wylatujemy na trzy tygodnie 27 lutego 2016 (można też dołączyć się na dwa tygodnie). Szczegóły wyprawy na stronie eclipses.eu

Czytaj dalej

Ten efektowny krajobraz południowego gwiazdozbioru Ołtarza jest skarbnicą ciał niebieskich. Gromady gwiazd, mgławice emisyjne oraz aktywne obszary powstawania gwiazd to tylko przykłady bogactw obserwowanych w tym rejonie oddalonym od Ziemi o ok 4000 lat świetlnych. Zaprezentowane nowe zdjęcie jest najbardziej szczegółowym widokiem tej części nieba spośród uzyskanych do tej pory. Fotografię wykonano za pomocą teleskopu VLT Survey Telescope (VST) w Obserwatorium Paranal w Chile, należącym do ESO.

Czytaj dalej

Ten efektowny krajobraz południowego gwiazdozbioru Ołtarza jest skarbnicą ciał niebieskich. Gromady gwiazd, mgławice emisyjne oraz aktywne obszary powstawania gwiazd to tylko przykłady bogactw obserwowanych w tym rejonie oddalonym od Ziemi o ok 4000 lat świetlnych. Zaprezentowane nowe zdjęcie jest najbardziej szczegółowym widokiem tej części nieba spośród uzyskanych do tej pory. Fotografię wykonano za pomocą teleskopu VLT Survey Telescope (VST) w Obserwatorium Paranal w Chile, należącym do ESO.

Czytaj dalej

10/1126