Ognie sztuczne w Orionie

Ognie sztuczne w OrionieOriginal Press Release
Przenikliwe spojrzenie teleskopu kosmicznego NASA/ESA Hubble często zagląda do wnętrza Mgławicy Oriona by obserwować zachodzące tam procesy, odkrywać dramatyczne żywe obrazy tworzone przez młode gwiazdy wyrzucające materię w przestrzeń kosmiczną i podglądać jak powstają całe układy gwiezdne.

Cały obraz wypełnia bogate barwne światło mgławicy a tuż na lewo od środka zdjęcia widać gwiazdę zanurzone w tej różowej poświacie. Ten fascynujący obiekt jest przykładem bardzo młodej gwiazdy otoczonej przez obłok gazu, z którego powstała. Pozostała materia może wciąż połączyć się by stworzyć planety i wreszcie układ planetarny równie złożony jak nasz. Naukowcy sądzą, że wielce prawdopodobne jest że materia z której powstała Ziemia była częścią podobnego gazowego kokonu około pięciu miliardów lat temu. To właśnie dlatego naukowcy uważają badanie takich obiektów za bardzo ważne i znaczna część czasu obserwacyjnego teleskopu Hubble jest poświęcona ich badaniu.

Na zdjęciu obiekt Herbig-Haro 502 ukazuje się jako wąski różowy dżet wyrzucany przez młodą gwiazdę, oraz jako zakrzywione czoło fal uderzeniowych widocznych w górnej prawej, i dolnej lewej części zdjęcia. Obiekty Herbiga-Haro to wyjątkowe obszary mgławicy widoczne w pobliżu bardzo młodych gwiazd. Powstają gdy gwiazdy te z ogromnymi prędkościami, sięgającymi setek kilometrów na sekundę, wyrzucają gaz, który następnie zderza się z otaczającym gazem i pyłem. Uważa się, że te delikatne struktury zanikają w ciągu kilku tysięcy lat – w skali kosmicznej w mrugnięciu oka. Ich rozmiary są zróżnicowane ale często są znacznie większe od Układu Słonecznego.

Leżąc w odległości około 1500 lat świetlnych Wielka Mgławica Oriona jest jednym z najbliżej położonych obszarów produkcji gwiazd. Zrozumienie powstania i ewolucji gwiazd jest ważnym działem astronomii, i jednym z tych do których teleskop kosmiczny Hubble wniósł znaczący wkład. Zdjęcia takie jak to są nie tylko piękne z punktu widzenia estetycznego ale również pozwalają nam lepiej zrozumieć jak rozwija się i zmienia Wszechświat.

Zdjęcie zostało wykonane za pomocą kamery ACS teleskopu Hubble, wykorzystując filtry wydzielające światło wodoru (F659N – czerwona barwa na zdjęciu), zjonizowany tlen (F502N – zielona) i światło żółte (F550W – niebieska). Czasy naświetlania to – odpowiednio – 1000 sek, 2000 sek. i 1000 sek. Ukazane pole ma około 3,3 minut łuku.

Źródła:

Star Formation Fireworks in Orion

The keen eye of the NASA/ESA Hubble Space Telescope has often peered deeply into the Orion Nebula to see the processes occurring there and revealed many dramatic tableaux of young stars hurling material into space and entire solar systems forming. This image shows the spectacular region around an object known as Herbig-Haro 502, a very small part of the vast stellar nursery.

The entire picture is filled with the rich colourful glow of the nebula and, just left of the centre, a star embedded in a pinkish glow can be also seen. This fascinating object is an example of a very young star surrounded by the cloud of gas from which it formed. This leftover material may accrete to form planets and eventually solar systems as intricate as our own. It is highly likely that the material that now forms our own planet Earth was part of a similar gaseous cocoon about five billion years ago. Such is the importance of these objects that much Hubble observing time has been dedicated to studying them.

In this image Herbig-Haro 502 shows up as a narrow pink jet extending away from the young star as well as curved bow shock features to the upper-right and lower-left. Herbig-Haro objects are striking areas of nebulosity near to recently formed stars. They are created when the very young stars eject gas at breakneck speeds of hundreds of kilometres per second, which impacts the surrounding gas and dust. These ephemeral shockwaves are thought to dissipate after a few thousand years; the blink of an eye in astronomical terms. They vary in size but are often much larger than our own Solar System.

At only around 1500 light-years distant, the Orion Nebula it is one of the closest areas of star formation to us. Understanding how stars form and evolve is an important area of astronomy, and one to which Hubble has greatly contributed. Images such as this are not only beautiful from an artistic perspective, but also help us understand more about how the Universe developed, and is continuing to change.

This image was taken with the Wide Field Channel of the Advanced Camera for Surveys on Hubble. This picture was created from images taken through filters that isolate the light from glowing hydrogen (F658N, coloured red), ionised oxygen (F502N, coloured green) and yellow light (F550W, coloured blue). The exposures times were 1000 s, 2000 s and 1000 s respectively. The field of view is about 3.3 arcminutes across.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *