Kosmiczny nietoperz

Kosmiczny nietoperzOriginal Press Release
Delikatna mgławica NGC 1788, leżąca w ciemnym i omijanym przez obserwatorów rogu konstelacji Oriona została sfotografowana przez teleskop Europejskiego Obserwatorium Południowego.

Amatorzy astronomii na całym świecie dobrze znają kształt konstelacji Oriona. Tylko niewielu z nich jednak zna mgławicę NGC 1788 – delikatny, skryty skarb leżący tylko kilka stopni od jasnych gwiazd pasa myśliwego.

NGC 1788 to mgławica refleksyjna – czyli taka, w której pył i gaz rozprasza i odbija światło od niewielkiej gromady młodych gwiazd. Odbite światło tworzy obraz przypominający ogromnego nietoperza z rozpostartymi skrzydłami. Tylko niewiele z gwiazd należących do tej gromady widać na zdjęciu bowiem większość z nich zakryta jest przez pyłowe kokony, które nadal je otaczają.  Najjaśniejszą z nich – HD 293815 – można zauważyć jako jasną gwiazdę w górnej części obłoku, tuż powyżej środka zdjęcia i wyraźnego, ciemnego pasa pyłowego który przecina mgławicę.

Choć NGC 1788 na pierwszy rzut oka wydaje się być odizolowanym obłokiem obserwacje obejmujące szersze pole niż to ukazane tutaj wykazały że jasne, masywne gwiazdy należące do gromad Oriona odegrały kluczową rolę w kształtowaniu NGC 1788 i stymulacji procesów produkcji jej gwiazd. Są one również odpowiedzialne za „zapalenie” gazowego wodoru w częściach mgławicy skierowanych w stronę Oriona, który świecąc tworzy czerwoną, prawie pionową strukturę widoczną w lewej części zdjęcia.

Wszystkie gwiazdy w tym rejonie są bardzo młode – ich średni wiek szacuje się na milion lat (dla porównania Słońce ma około 4,5 miliarda lat). Szczegółowa analiza wykazała, że te gwiezdne przedszkolaki można podzielić na tryz wyraźnie różne klasy: najstarsze znajdują się na lewo od czerwonego pasa zjonizowanego wodoru; pośrednie zaś na prawo od niego tworzą małą gromadę skrytą we wnętrzu i oświetlającą mgławicę. Najmłodza populacja to gwiazdy nadal głęboko schowane w pyłowych kokonach leży na prawo od poprzednich. Tych ostatnich nie widać na prezentowanym zdjęciu, jednak zostały wykryte w innych badaniach, w których do obserwacji wykorzystano instrumenty czułe na promieniowanie podczerwone oraz milimetrowe.

Takie uporządkowanie wieku gwiazd w przestrzeni sugeruje, że przez mgławicę przemieszcza się fala inicjująca procesy narodzin gwiazd mająca źródło w masywnych gwiazdach w Orionie.

Zdjęcie zostało wykonane za pomocą kamery Wide Field Imager zainstalowanej na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w obserwatorium La Silla w Chile.

Źródła:

  • ESO: The Cosmic Bat
  • Zdjęcie: ESO
  • Lokalizacja: RA 05h 06m 54s | Dec -03° 21' 00″, mapka: Stellarium
The Cosmic Bat

The delicate nebula NGC 1788, located in a dark and often neglected corner of the Orion constellation, is revealed in a new and finely nuanced image that ESO is releasing today. Although this ghostly cloud is rather isolated from Orion’s bright stars, the latter’s powerful winds and light have had a strong impact on the nebula, forging its shape and making it home to a multitude of infant suns.

Stargazers all over the world are familiar with the distinctive profile of the constellation of Orion (the Hunter). Fewer know about the nebula NGC 1788, a subtle, hidden treasure just a few degrees away from the bright stars in Orion’s belt.

NGC 1788 is a reflection nebula, whose gas and dust scatter the light coming from a small cluster of young stars in such a way that the tenuous glow forms a shape reminiscent of a gigantic bat spreading its wings. Very few of the stars belonging to the nebula are visible in this image, as most of them are obscured by the dusty cocoons surrounding them. The most prominent, named HD 293815, can be distinguished as the bright star in the upper part of the cloud, just above the centre of the image and the pronounced dark lane of dust extending through the nebula.

Although NGC 1788 appears at first glance to be an isolated cloud, observations covering a field beyond the one presented in this image have revealed that bright, massive stars, belonging to the vast stellar groupings in Orion, have played a decisive role in shaping NGC 1788 and stimulating the formation of its stars. They are also responsible for setting the hydrogen gas ablaze in the parts of the nebula facing Orion, leading to the red, almost vertical rim visible in the left half of the image.

All the stars in this region are extremely young, with an average age of only a million years, a blink of an eye compared to the Sun’s age of 4.5 billion years. Analysing them in detail, astronomers have discovered that these “preschool” stars fall naturally into three well separated classes: the slightly older ones, located on the left side of the red rim, the fairly young ones, to its right, making up the small cluster enclosed in the nebula and illuminating it, and eventually the very youngest stars, still deeply embedded in their nascent dusty cocoons, further to the right. Although none of the latter are visible in this image because of the obscuring dust, dozens of them have been revealed through observations in the infrared and millimetre wavelengths of light.

This fine distribution of stars, with the older ones closer to Orion and the younger ones concentrated on the opposite side, suggests that a wave of star formation, generated around the hot and massive stars in Orion, propagated throughout NGC 1788 and beyond.

This image has been obtained using the Wide Field Imager on the MPG/ESO 2.2-metre telescope at ESO’s La Silla Observatory in Chile.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *