Teleskop Hubble fotografuje gejzer gazu wypływającego z gwiazdy

Teleskop Hubble fotografuje gejzer gazu wypływającego z gwiazdy
Teleskop Hubble fotografuje gejzer gazu wypływającego z gwiazdyOriginal Press Release
Chociaż obiekty Herbiga-Haro (HH) przybierają rozmaite kształty, ich podstawowa budowa jest zazwyczaj taka sama.

Dżety HH 110 oraz innych obiektów Herbig-Haro mają złożoną strukturę, ponieważ przestrzeń, w której się przemieszczają, nie jest czystą próżnią. Kiedy szybko poruszający się dżet Herbig-Haro zderza się z chłodniejszym gazem w przestrzeni międzygwiazdowej, powstają fale uderzeniowe, które wyglądają i zachowują się podobnie jak fale dziobowe powstające przed płynącym po powierzchni morza statkiem. Te łukowe fale uderzeniowe, które świecą dzięki wysokim temperaturom, są charakterystyczną cechą Herbig-Haro obiektów.

W strukturze HH 110 oraz innych podobnych obiektów jak na taśmie zapisana jest historia aktywności gwiazdy, która jest ich źródłem. Nieregularne wybuchy gwiazdy pojawiają się w momentach gdy na jej powierzchnię opada więcej materii, i są one rejestrowane w strumieniu jako jaśniejsze obszary obiektu Herbig-Haro, latami przemieszczając się wraz z wypływającym gazem. Mimo, że dżety poruszają się bardzo szybko, są one również ogromne: gejzer gazu na zdjęciu ma około pół roku świetlnego długości. Oznacza to, że z naszego punktu widzenia ruch wydaje się odbywać wolno i jest mierzony w latach.

Mierząc aktualną prędkość i położenie skupisk gazu w obrębie obiektu Herbig-Haro, astronomowie mogą cofnąć czas do momentu, kiedy zostały one wyrzucone przez gwiazdę. A to z kolei dostarcza informacji na temat środowiska bezpośrednio wokół rodzącej się gwiazdy.

Źródła:

A geyser of hot gas flowing from a star

The NASA/ESA Hubble Space Telescope has captured a new image of Herbig-Haro 110, a geyser of hot gas flowing from a newborn star.

Although Herbig–Haro (HH) objects come in a wide array of shapes, the basic configuration is usually the same. Twin jets of heated gas, ejected in opposite directions from a forming star, stream through interstellar space. These outflows are fueled by gas falling onto the young star, which is surrounded by a disc of dust and gas. If the disc is the fuel tank, the star is the gravitational engine, and the jets are the exhaust.

In Hubble’s image of HH 110, one such turbulent streamer of gas can clearly be seen streaking across the frame.

The intricate structures within HH 110 and other Herbig–Haro objects exist because the jets are not being blown through a pure vacuum. When the energetic and fast-moving Herbig–Haro jets slam into colder gas, they form shock fronts that look and behave much like the bow waves that form in front of a boat. These so-called bow shocks, which glow thanks to very high temperatures, are a distinctive feature of Herbig-Haro objects.

The structure of HH 110 and other objects like it acts like a ticker-tape, recording the activity of the star that is the origin of the jet. Erratic outbursts from the star happen at times when more matter is falling in, and these are recorded as brighter knots or blobs within the Herbig-Haro object, which move along the jet over the years. Although the jets are very fast-moving, they are also very large: the streamer of gas in this image is around half a light-year in length. This means that the motion appears quite slow from our vantage point, even when measured over years (see heic1113).

By measuring the current speed and positions of blobs within a Herbig-Haro object, astronomers can rewind time, projecting the motion of the knots backwards to the moment when they were emitted. This in turn tells the scientists about the environment directly around the forming star.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *