Młodszy bliźniak Układu Słonecznego ma dwa pasy asteroid

Młodszy bliźniak Układu Słonecznego ma dwa pasy asteroid

Młodszy bliźniak Układu Słonecznego ma dwa pasy asteroid

22.10.2008

Astronomowie odkryli, że Epsilon Erydana, stosunkowo bliską i podobną do Słońca gwiazdę otaczają dwa pasy skalnych asteroid oraz zewnętrzny, lodowy pas protokomet. Wewnętrzny pas asteroid jest praktycznie identyczny pasa znajdującego się między orbitami Marsa i Jowisza, podczas gdy zewnętrzny ma 20 krotnie większą masę. Co więcej, istnienie trzech wyraźnie zdefiniowanych pierścieni wskazuje na istnienie planet, które je kształtują.

Epsilon Erydana jest gwiazdą nieznacznie mniejszą i chłodniejszą od Słońca, a przy tym znacznie młodszą – ma bowiem około 850 milionów lat. Jest oddalona od nas o około 10,5 roku świetlnego czyniąc z niej dziewiątą najbliższą gwiazdę. Jest także widoczna gołym okiem. Epsilon Erydana i jej układ planetarny wykazują niezwykłe podobieństwo do naszego Układu Słonecznego, gdy ten był w podobnym wieku.

 

    Badanie Epsilon Erydana to jak wyprawa maszyną czasu w celu zobaczenia jak wyglądał młody Układ Słoneczny.

Massimo Marengo

„Badanie Epsilon Erydana to jak wyprawa maszyną czasu w celu zobaczenia jak wyglądał młody Układ Słoneczny „- mówi astronom Instytutu Smithsona Massimo Marengo, współautor artykułu, który zostanie opublikowany w styczniowym numerze The Astrophysical Journal. Główny autor Dana Beckman z Instytutu SETI potwierdza: -„Ten system najprawdopodobniej wygląda tak jak wyglądał nasz zanim na Ziemi powstało życie”.

W Układzie Słonecznym pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza znajduje się pas skalnych asteroid oddalony średnio o około 3 jednostki astronomiczne od Słońca. W sumie jego masa zawiera około 1/20 masy ziemskiego Księżyca. Wykorzystując teleskop orbitalny NASA Spitzer Space Telescope zespół naukowców odkrył identyczny pas wokół Epsilon Eridani również oddalony o 3 j.a. Naukowcy odkryli także drugi pas w odległości 20 j.a. od gwiazdy (co odpowiada orbicie Urana), zawierający masę zbliżoną do masy Księżyca.


Porównanie Układu Słonecznego i Epsilon Erydana

Trzeci – lodowy – pierścień obserwowany już wcześniej rozpościera się w odległości od 35 do 100 j.a. od Epsilon Erydana. Podobny lodowy pas w Układzie Słonecznym nosi nazwę pasa Kuipera. Jednak pas wokół Epsilon zawiera 100 razy więcej materii niż ten w Układzie Słonecznym. Naukowcy obliczyli, że kiedy Słońce miało podobny do Epsilon wiek, pas Kuipera miał zbliżoną masę. Od tamtego czasu większość zawartego w nim materiału została zerodowana – część wyrzucona w przestrzeń międzygwiezdną, część opadła na wewnętrzne planety w trakcie wydarzenia określanego jako Późne Silne Bombardowanie (Late Heavy Bombardmen LHB), którego ślady zachowały się m.in. na Księżycu w postaci ogromnych, wypełnionych bazaltem kraterów, określanych jako morza (maria) księżycowe. Istnieje możliwość, że w układzie Epsilon Erydana również pojawi się podobne zjawisko.

„Epsilon Erydana pod wieloma względami przypomina młody Układ Słoneczny, więc istnieje możliwość, że układ ten będzie podobnie ewoluował „- mówi Marengo.

Dane dostarczone przez teleskop Spitzer ukazują przerwy pomiędzy pierścieniami otaczającymi Epsilon Erydana. Tego typu przerwy najprościej wyjaśnić obecnością planet, które grawitacyjnie kształtują pierścienie, podobnie jak dzieje się to w układzie pierścieni Saturna. Marengo podkreśla: -” Obecność planet to najlepsze wytłumaczenie obserwowanych zjawisk.”

W szczególności trzy planety o masach między masą Jowisza i Neptuna najlepiej pasują do obserwacji. Planeta w okolicach wewnętrznego pierścienia została zidentyfikowana w badaniach ruchu radialnego gwiazdy. Według wyników znajduje się na silnie wydłużonej orbicie o ekscentryczności wynoszącej 0,7. Jednak nowe obserwacje wykluczają taką możliwość, ponieważ przy takim kształcie orbity planeta dawno temu zniszczyłaby wewnętrzny pierścień.

Druga planeta zapewne kryje się w okolicach drugiego pierścienia podczas gdy trzecia, w odległości 35 j.a. ogranicza od środka pas lodowy. Przyszłe badania być może pozwolą odnaleźć te planety jak również inne, które mogą krążyć wewnątrz wewnętrznego pasa asteroid.

Źródło:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *