Para supermasywnych czarnych dziur zbombardowała fotonami galaktykę Andromedy. Astronomowie wcześniej sądzili, że źródło, znane jako J0045+41, znajdowało się wewnątrz Andromedy, która znajduje się około 2,5 miliona lat świetlnych od Ziemi. Nowe dane uzyskane przez kosmiczny teleskop rentgenowski Chandra i dane z teleskopów na Ziemi wykazały że J0045+41 jest 1000 razy bardziej odległe. Najnowsze informacje sugerują, że J0045+41 zawiera wyjątkowo dużą parę wielkich czarnych dziur. Intrygujące źródło zostało odkryte za pobliską galaktyką Andromedy za pomocą danych z obserwatorium rentgenowskiego Chandra NASA i naziemnych teleskopów optycznych. Poprzednio uważane za część galaktyki sąsiedniej Drogi Mlecznej, nowe badania pokazują, źródło to jest bardzo odległym obiektem leżącym w jej tle w odległości 2,6 miliarda lat świetlnych, który działa jak kosmiczna bomba. Grafika przedstawia dane Chandry (niebieskie we wstawce) źródła znanego jako LGGS J004527.30+413254,3 (w skrócie J0045+41) w kontekście optycznych obrazów Andromedy uzyskanych przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a. Andromeda, znana również jako M31, jest galaktyką spiralną położoną…

Czytaj dalej

Nowe obserwacje rentgenowskie pokazują, że zorze polarne na Jowiszu zachowują się inaczej na każdym biegunie. To czyni je zagadkowymi bowiem zachowują się inaczej niż ziemskie (gdzie zorze polarne zachowuja się podobnie). Najnowsze wyniki badań rentgenowskich rzucają wyzwanie obecnym modelom teoretycznym zorzy. Naukowcy mają nadzieję połączyć dane Chandry, XMM-Newtona i Juno, aby dowiedzieć się więcej o źródle zorzy Jowisza. Intensywne północne i południowe zorze Jowisza zachowują się niezależnie od siebie zgodnie z nowymi badaniami wykorzystującymi zdjęcia rentgenowskie Chandra NASA i XMM-Newton ESA. Korzystając z obserwacji rentgenowskich XMM-Newton i Chandra zespół naukowców opracował mapy emisji promieniowania rentgenowskiego Jowisza i zidentyfikował gorącą plamę rentgenowską na każdym biegunie. Każdy gorący punkt może pokryć obszar równy około połowie powierzchni Ziemi. Zespół odkrył, że gorące punkty mają bardzo różne charakterystyki. Emisja promieniowania rentgenowskiego na południowym biegunie Jowisza konsekwentnie pulsowała co 11 minut, ale promienie rentgenowskie widziane z bieguna północnego były nieregularne, zwiększając się i zmniejszając jasność…

Czytaj dalej

Teleskop kosmiczny NASA Spitzer Space Telescope wykrył niezwykłe pulsacje w zewnętrznej powłoce oddalonej o 370 lat świetlnych gwiazdy HAT-P-2. Naukowcy, jako najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie, wskazują oddziaływanie krążącej na ciasne orbicie masywnej planety HAT-P-2b. Krążąc powoduje ona wibracje za każdym razem, gdy zbliża się do gwiazdy. „W sam raz na Walentynki odkryliśmy pierwszy przykład planety, która wydaje się być przyczyną podobnego do bicia serca zachowania swojej gwiazdy macierzystej” – mówi Julien de Wit z Massachusetts Institute of Technology w Cambridge. Badania opisujące wyniki opublikowano dzisiaj w Astrophysical Journal Letters. Wykryte pulsacje gwiazdy są najbardziej subtelną wariacją światła, jakie Spitzer kiedykolwiek zmierzono za pomocą teleskopu Spitzer. Podobny efekt zwane „biciem serca gwiazdy” zaobserwowano w systemach binarnych w przeszłości, ale nigdy wcześniej nie obserwowano go pomiędzy gwiazdą i krążącą wokół niej egzoplanetą. Ważący około osiem razy więcej niż Jowisz, HAT-P-2b jest stosunkowo masywną planetę. Jest to „gorący Jowisz”, czyli egzoplaneta, która jest niezwykle…

Czytaj dalej

Ten efektowny krajobraz południowego gwiazdozbioru Ołtarza jest skarbnicą ciał niebieskich. Gromady gwiazd, mgławice emisyjne oraz aktywne obszary powstawania gwiazd to tylko przykłady bogactw obserwowanych w tym rejonie oddalonym od Ziemi o ok 4000 lat świetlnych. Zaprezentowane nowe zdjęcie jest najbardziej szczegółowym widokiem tej części nieba spośród uzyskanych do tej pory. Fotografię wykonano za pomocą teleskopu VLT Survey Telescope (VST) w Obserwatorium Paranal w Chile, należącym do ESO.

Czytaj dalej

6/6