Ukryta płomienna wstęga Oriona

Ukryta płomienna wstęga OrionaOriginal Press Release
ESO-14Wykonane za pomoąc teleskopu ESO APEX (Atacama Pathfinder Experiment) nowe, dramatyczne zdjęcie obłoków molekularnych w konstelacji Oriona ujawniło obiekt przypominający długą, ognistą wstęga.

Obłoki międzygwiazdowego gazu i pyłu stanowią źródło surowca, z którego powstają gwiazdy. Ale te niewielkie ziarna pyłu w zakresie fal widzialnych blokują nasz widok na obszary leżące w ich wnętrzu i poza nimi, co utrudnia obserwacje procesów powstawania gwiazd.

Z tego powodu astronomowie muszą używać instrumentów, które są w stanie patrzeć na innych długościach fal promieniowania elektromagnetycznego. W zakresie submilimetrowym ziarna pyłu zamiast blokować światło, same świecą dzięki temu, że są o kilkudziesiąt stopni cieplejsze od zera absolutnego. Teleskop APEX umieszczono na wysokości 5000 metrów nad poziomem morza na płaskowyżu Chajnantor w Andach Chilijskich i wyposażono w przeznaczoną do obserwacji w paśmie submilimetrowym kamerę LABOCA. Razem stanowią idealne narzędzie dla tego typu obserwacji.

Nowy, spektakularny obraz pokazuje fragment większego kompleksu, leżącego w odległości 1350 lat świetlnych od nas, Obłoku Molekularnym Oriona. Obłok ten – widoczny jako bogata kolekcja jasnych mgławic, młodych i gorących gwiazd oraz zimnych obłoków pyłu – ma rozmiary setek lat świetlnych. Submilimetrowa poświata pochodząca od zimnych obłoków pyłu jest widoczna na zdjęciu w kolorze pomarańczowym. Została nałożona na widok tego obszaru uzyskany w zakresie widzialnym.

Wielki, jasny obłok w prawym górnym rogu zdjęcia to dobrze znana Mgławica Oriona, oznaczana także jako Messier 42. Jest dobrze widoczna gołym okiem jako nieco zamglona, środkowa „gwiazda” w mieczu Oriona. Mgławica Oriona jest największą częścią olbrzymiej gwiezdnej wylęgarni, w którym rodzą się nowe gwiazdy. Jest także najbliższym względem Ziemi obszarem intensywnej produkcji gwiazd.

W wyniku złożonych procesów zachodzących w obszarach gwiazdotwórczych, takich jak kolaps grawitacyjnych, efekty oddziaływania wiatrów gwiazdowych czy wybuchy supernowych, obłoki gazu tworzą piękne włókna, płachty i bąble.

Astronomowie użyli tych i innych danych z APEX, razem ze zdjęciami z należącego do ESA Kosmicznego Obserwatorium Herschela, do poszukiwać protogwiazd w obszarze Oriona – wczesnego stadium powstawania gwiazd. Jak na razie udało się zidentyfikować 15 obiektów, które są znacznie jaśniejsze na falach dłuższych niż na krótszych. Te nowo odkryte, rzadkie obiekty, należą prawdopodobnie do najmłodszych znanych protogwiazd, dając astronomom lepszy wgląd w moment w którym gwiazd zaczyna się formować.

Źródła:

Orion’s Hidden Fiery Ribbon

ESO-14This dramatic new image of cosmic clouds in the constellation of Orion reveals what seems to be a fiery ribbon in the sky. This orange glow represents faint light coming from grains of cold interstellar dust, at wavelengths too long for human eyes to see. It was observed by the ESO-operated Atacama Pathfinder Experiment (APEX) in Chile.

Clouds of gas and interstellar dust are the raw materials from which stars are made. But these tiny dust grains block our view of what lies within and behind the clouds — at least at visible wavelengths — making it difficult to observe the processes of star formation.

This is why astronomers need to use instruments that are able to see at other wavelengths of light. At submillimetre wavelengths, rather than blocking light, the dust grains shine due to their temperatures of a few tens of degrees above absolute zero [1]. The APEX telescope with its submillimetre-wavelength camera LABOCA, located at an altitude of 5000 metres above sea level on the Chajnantor Plateau in the Chilean Andes, is the ideal tool for this kind of observation.

This spectacular new picture shows just a part of a bigger complex called the Orion Molecular Cloud, in the constellation of Orion (The Hunter). A rich melting pot of bright nebulae, hot young stars and cold dust clouds, this region is hundreds of light-years across and located about 1350 light-years from us. The submillimetre-wavelength glow arising from the cold dust clouds is seen in orange in this image and is overlaid on a view of the region taken in the more familiar visible light.

The large bright cloud in the upper right of the image is the well-known Orion Nebula, also called Messier 42. It is readily visible to the naked eye as the slightly fuzzy middle “star” in the sword of Orion. The Orion Nebula is the brightest part of a huge stellar nursery where new stars are being born, and is the closest site of massive star formation to Earth.

The dust clouds form beautiful filaments, sheets, and bubbles as a result of processes including gravitational collapse and the effects of stellar winds. These winds are streams of gas ejected from the atmospheres of stars, which are powerful enough to shape the surrounding clouds into the convoluted forms seen here.

Astronomers have used these and other data from APEX along with images from ESA’s Herschel Space Observatory, to search the region of Orion for protostars — an early stage of star formation. They have so far been able to identify 15 objects that appeared much brighter at longer wavelengths than at shorter wavelengths. These newly discovered rare objects are probably among the youngest protostars ever found, bringing astronomers closer to witnessing the moment when a star begins to form.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *