Skąd biorą się ramiona galaktyk spiralnych

Skąd biorą się ramiona galaktyk spiralnychOriginal Press Release
CfA-1Galaktyki spiralne są jednymi z najpiękniejszych i najbardziej fotogenicznych mieszkańców Wszechświata.

Po raz pierwszy udało się nam wykazać, że ramiona spiralne nie są cechą przemijającą, jak twierdzono od kilkudziesięciu lat. Dotychczas uważano, że po usunięci czynnika perturbującego galaktykę ramiona zanikają. My pokazujemy, że (po uformowaniu) ramiona się stabilizują, i trwają nawet gdy zaburzenie zostanie usunięte. Dowodzi to, że gdy już ramiona powstanę, mogą istnieć na własną rękę dzięki grawitacji.

Elena D’Onghia
UW-Madison

Odpowiedzi na te i inne pytania mogą być obecnie badane dzięki zastosowaniu potężnych nowych symulacji komputerowych, zdolnych śledzić ruchy nawet 100 milionów „cząstek gwiazdowych”, badając jak grawitacja i inne oddziaływania astrofizyczne rzeźbią je nadając znane galaktyczne kształty. Zespół naukowców z University of Wisconsin-Madison i Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics zaprezentował wyniki symulacji, które wydaje się odpowiadać na pytania dotyczące pochodzenia i historii życia ramionach spiralnych galaktyk.

Pochodzenie i los charakterystycznych spiralnych ramion w galaktykach są tematem debat astrofizyków of dziesięcioleci. Dominują dwie teorie. Jedna twierdzi, że ramiona pojawiają się i zanikają w czasie. Druga, powszechniej uznawana teoria wskazuje, że materia, z której zbudowane są ramiona – gwiazdy, gaz i pył – pod wpływem różnic w grawitacji „korkuje” na podobieństwo samochodów w godzinach szczytu, przez co ramiona mogą istnieć bardzo długo.

Nowe wyniki wskazują na rozwiązane leżące gdzieś pomiędzy dwiema tymi teoriami i sugerują, że ramiona powstają w wyniku oddziaływań gigantycznych obłoków molekularnych – regionów tworzących gwiazdy występujących powszechnie w galaktykach. Wprowadzone do symulacji obłoki działają jak „zakłócacze” grawitacji nie tylko inicjując powstawanie ramion spiralnych, ale podtrzymując ich istnienie w nieskończoność.

W symulacji naukowcy zbadali samotną galaktykę, nie będącą pod wpływem zewnętrznych oddziaływań. Ostatnio część naukowców badała prawdopodobieństwo, że galaktyki spiralne z bliskim sąsiadem (na przykład pobliską galaktyka karłową), zyskują ramiona w wyniku oddziaływań grawitacyjnych sąsiada.

Źródła:

New Insights on How Spiral Galaxies Get Their Arms

CfA-1Spiral galaxies are some of the most beautiful and photogenic residents of the universe. Our own Milky Way is a spiral. Our solar system and Earth reside somewhere near one of its filamentous arms. And nearly 70 percent of the galaxies closest to the Milky Way are spirals.

But despite their common shape, how galaxies like ours get and maintain their characteristic arms has proved to be an enduring puzzle in astrophysics. How do the arms of spiral galaxies arise? Do they change or come and go over time?

The answers to these and other questions are now coming into focus as researchers capitalize on powerful new computer simulations to follow the motions of as many as 100 million „stellar particles” as gravity and other astrophysical forces sculpt them into familiar galactic shapes. A team of researchers from the University of Wisconsin-Madison and the Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics reports simulations that seem to resolve long-standing questions about the origin and life history of spiral arms in disk galaxies.

„We show for the first time that stellar spiral arms are not transient features, as claimed for several decades,” says UW-Madison astrophysicist Elena D’Onghia, who led the new research along with Harvard colleagues Mark Vogelsberger and Lars Hernquist.

„The spiral arms are self-perpetuating, persistent, and surprisingly long lived,” adds Vogelsberger.

The origin and fate of the emblematic spiral arms in disk galaxies have been debated by astrophysicists for decades, with two theories predominating. One holds that the arms come and go over time. A second and widely held theory is that the material that makes up the arms – stars, gas and dust – is affected by differences in gravity and jams up, like cars at rush hour, sustaining the arms for long periods.

The new results fall somewhere in between the two theories and suggest that the arms arise in the first place as a result of the influence of giant molecular clouds – star forming regions or nurseries common in galaxies. Introduced into the simulation, the clouds act as „perturbers” and are enough to not only initiate the formation of spiral arms but to sustain them indefinitely.

„We find they are forming spiral arms,” explains D’Onghia. „Past theory held the arms would go away with the perturbations removed, but we see that (once formed) the arms self-perpetuate, even when the perturbations are removed. It proves that once the arms are generated through these clouds, they can exist on their own through (the influence of) gravity, even in the extreme when the perturbations are no longer there.”

The new study modeled stand-alone disk galaxies, those not influenced by another nearby galaxy or object. Some recent studies have explored the likelihood that spiral galaxies with a close neighbor (a nearby dwarf galaxy, for example) get their arms as gravity from the satellite galaxy pulls on the disk of its neighbor.

According to Vogelsberger and Hernquist, the new simulations can be used to reinterpret observational data, looking at both the high-density molecular clouds as well as gravitationally induced „holes” in space as the mechanisms that drive the formation of the characteristic arms of spiral galaxies.

The team’s research was published in the March 20 issue of The Astrophysical Journal and is available online.

This release is being issued jointly with UW-Madison.

Headquartered in Cambridge, Mass., the Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA) is a joint collaboration between the Smithsonian Astrophysical Observatory and the Harvard College Observatory. CfA scientists, organized into six research divisions, study the origin, evolution and ultimate fate of the universe.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *