Supernowa i spiralna piękność

Supernowa i spiralna pięknośćOriginal Press Release
ESO-8W konstelacji Erydan, w odległości około 35 milionów lat świetlnych od Ziemi, leży galaktyka  spiralna NGC 1637.

Supernowe należą do najbardziej gwałtownych zjawisk w przyrodzie. Stanowią oślepiającą śmierć gwiazd i mogą przyćmić połączone światło miliardów gwiazd swojej macierzystej galaktyki.

W 1999 roku Obserwatorium Licka w Kalifornii poinformowało o odkryciu nowej supernowej w galaktyce spiralnej NGC 1637. Została dostrzeżona za pomocą teleskopu Katzman Automatic Imaging Telescope zbudowanego specjalnie do poszukiwania tych rzadkich, ale ważnych obiektów kosmicznych. Poproszono o dalsze obserwacje, aby odkrycie mogło zostać potwierdzone i przeanalizowane dokładniej. Supernowa była szeroko obserwowana i otrzymała nazwę SN 1999em. Po tej spektakularnej eksplozji w 1999 roku, jasność supernowej była dokładnie śledzona przez naukowców, wykazując względnie mały spadek w ciągu lat.

Gwiazda, która stała  się SN 1999em była bardzo masywna – miała ponad osiem razy większą masę niż Słońce – przed swoją śmiercią. Na koniec swojego życia jej jądro zapadło się, co spowodowało katastrofalną eksplozję.

Podczas dalszych obserwacji SN 1999em astronomie wykonali wiele zdjęć obiektu za pomocą VLT, które zostały połączone, aby uzyskać bardzo wyraźne zdjęcie galaktyki NGC 1637. Spiralna struktura widoczna na zdjęciu jako bardzo wyraźny wzór niebieskawych szlaków młodych gwiazd, świecących obłoków gazu i przesłaniających pasów pyłu.

Mimo, że na pierwszy rzut oka NGC 1637 wydaje się być dość symetrycznym obiektem, to posiada kilka interesujących cech. Astronomowie klasyfikują ją jako zaburzoną galaktykę spiralną: stosunkowo luźno nawinięte ramię spiralne na lewo i w górę od jądra rozciąga się znacznie dalej niż bardziej zwarte i krótsze ramię w prawej, dolnej części, które wydaje się dramatycznie ucięte w połowie swojej długości.

Na zdjęciu widać również wiele znacznie bliższych gwiazd – należących do Drogi Mlecznej – oraz wiel odleglejszych galaktyk, które widoczne na niebie są w tym samym kierunku.

Źródła:

Spiral Beauty Graced by Fading Supernova

ESO-8About 35 million light-years from Earth, in the constellation of Eridanus (The River), lies the spiral galaxy NGC 1637. Back in 1999 the serene appearance of this galaxy was shattered by the appearance of a very bright supernova. Astronomers studying the aftermath of this explosion with ESO’s Very Large Telescope at the Paranal Observatory in Chile have provided us with a stunning view of this relatively nearby galaxy.

Supernovae are amongst the most violent events in nature. They mark the dazzling deaths of stars and can outshine the combined light of the billions of stars in their host galaxies.

In 1999 the Lick Observatory in California reported the discovery of a new supernova in the spiral galaxy NGC 1637. It was spotted using a telescope that had been specially built to search for these rare, but important cosmic objects. Follow-up observations were requested so that the discovery could be confirmed and studied further. This supernova was widely observed and was given the name SN 1999em. After its spectacular explosion in 1999, the supernova’s brightness has been tracked carefully by scientists, showing its relatively gentle fading through the years.

The star that became SN 1999em was very massive — more than eight times the mass of the Sun — before its death. At the end of its life its core collapsed, which then created a cataclysmic explosion.

When they were making follow up observations of SN 1999em astronomers took many pictures of this object with the VLT, which were combined to provide us with this very clear image of its host galaxy, NGC 1637. The spiral structure shows up in this image as a very distinct pattern of bluish trails of young stars, glowing gas clouds and obscuring dust lanes.

Although at first glance NGC 1637 appears to be a fairly symmetrical object it has some interesting features. It is what astronomers classify as a lopsided spiral galaxy: the relatively loosely wound spiral arm at the top left of the nucleus stretches around it much further than the more compact and shorter arm at the bottom right, which appears dramatically slashed midway through its course.

Elsewhere in the image the view is scattered with much closer stars and more distant galaxies that happen to lie in the same direction.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *