Odkurzanie kosmicznego homara

Odkurzanie kosmicznego homaraOriginal Press Release
ESO-5Nowe zdjęcie wykonanze za pomocą teleskopu ESO VISTA ukazuje świecące obłoki gazu i pyłowe włókna otaczające gorące, młode gwiazdy.

Położona 8000 lat świetlnych od nas w obrębie gwiazdozbiorze Skorpiona NGC 6357 – nazywana taż Mgławicą Homar z powodu swojego wyglądu na zdjęciach w zakresie widzialnym – to obszar wypełniony przez olbrzymie obłoki gazu i włókna ciemnego pyłu. W obłokach powstają gwiazdy. Wśród nich również gorące, masywne, świecące jasnym biało-niebieskim światłem w zakresie widzialnym.

Zaprezentowane zdjęcie wykorzystuje dane podczerwone z należącego do ESO teleskopu VISTA (Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy) znajdującego się w Obserwatorium Paranal w Chile. Zdjęcie stanowi niewielki fragment olbrzymiego przeglądu  VISTA Variables in the Vía Láctea (VVV), badającego centralne części Galaktyki. Nowe zdjęcie pokazuje obraz odmienny od uzyskiwanych w zakresie widzialnym – takich jak zdjęcie wykonane za pomocą 1,5 metrowego duńskiego teleskopu w La Silla – ponieważ promieniowanie podczerwone może znacznie głębiej penetrować pył przesłoniający mgławicę.

Jedna z młodych, jasnych gwiazd w NGC 6357, znana jako Pismis 24-1, była uważana za najbardziej masywną znaną gwiazdę – dopóki nie okazało się, że w rzeczywistości to przynajmniej trzy wielkie, jasne gwiazdy, każdej o masie nie przekraczającej 100 mas Słońca. Nadal gwiazdy te należą do wagi ciężkiej – są jednymi z najbardziej masywnych gwiazd w Drodze Mlecznej. Pismis 24-1 jest najjaśniejszym obiektem w gromadzie gwiazd Pismis 24, zgrupowaniu gwiazd, które przypuszczalnie uformowały się w NGC 6357 w tym samym czasie.

VISTA jest największym i najpotężniejszym teleskopem do przeglądów nieba jaki dotąd zbudowanoh o. Teleskop został dedykowany przeglądom nieba w zakresie podczerwonym. Przegląd VVV skanuje centralne zgrubienie i część płaszczyzny naszej galaktyki, aby utworzyć olbrzymi zestaw danych, które pomogą astronomom dowiedzieć się więcej o pochodzeniu, wczesnych etapach życia i strukturze Drogi Mlecznej.

Fragmenty NGC 6357 były wcześniej obserwowane przez należący do NASA/ESA Kosmiczny Teleskop Hubble’a oraz należący do ESO teleskop VLT. Oba teleskopy uzyskały zdjęcia różnych fragmentów tego obszaru w zakresie światła widzialnego – porównanie obrazów ze zdjęciami podczerwonymi pokazuje uderzające różnice. W podczerwieni wielkie pióropusze czerwono zabarwionego materiału są znacznie zredukowane przez macki blado purpurowego gazu rozciągającego sięz mgławicy na różne obszary.

Źródła:

Sweeping the Dust from a Cosmic Lobster

ESO-5A new image from ESO’s VISTA telescope captures a celestial landscape of glowing clouds of gas and tendrils of dust surrounding hot young stars. This infrared view reveals the stellar nursery known as NGC 6357 in a surprising new light. It was taken as part of a VISTA survey that is currently scanning the Milky Way in a bid to map our galaxy’s structure and explain how it formed.

Located around 8000 light-years away in the constellation of Scorpius (The Scorpion), NGC 6357 — sometimes nicknamed the Lobster Nebula due to its appearance in visible-light images — is a region filled with vast clouds of gas and tendrils of dark dust. These clouds are forming stars, including massive hot stars which glow a brilliant blue-white in visible light.

This image uses infrared data from ESO’s Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy (VISTA) at the Paranal Observatory in Chile. It is just a small part of a huge survey called VISTA Variables in the Vía Láctea (VVV) that is imaging the central parts of the Galaxy (eso1242). The new picture presents a drastically different view to that seen in visible-light images — such as the image taken with the 1.5-metre Danish telescope at La Silla — as infrared radiation can penetrate much of the covering of dust that shrouds the object.

One of the bright young stars in NGC 6357, known as Pismis 24-1, was thought to be the most massive star known — until it was found to actually be made up of at least three huge bright stars, each with a mass of under 100 times that of our Sun. Even so, these stars are still heavyweights — some of the most massive in our Milky Way. Pismis 24-1 is the brightest object in the Pismis 24 star cluster, a bunch of stars that are all thought to have formed at the same time within NGC 6357.

VISTA is the largest and most powerful survey telescope ever built, and is dedicated to surveying the sky in infrared light. The VVV survey is scanning the central bulge and some of the plane of our galaxy to create a huge dataset that will help astronomers to discover more about the origin, early life, and structure of the Milky Way.

Parts of NGC 6357 have also been observed by the NASA/ESA Hubble Space Telescope and ESO’s Very Large Telescope. Both telescopes have produced visible-light images of various parts of this region — comparing these images with this new infrared image above shows some striking differences. In the infrared the large plumes of red-hued material are much reduced, with tendrils of pale, purple gas stretching out from the nebula in different areas.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *