Hubble i Spitzer badają pogodę na brązowym karle

Hubble i Spitzer badają pogodę na brązowym karleOriginal Press Release
HST-1Dzięki obserwacjom przeprowadzonym za pomocą teleskopów kosmicznych Hubble i Spitzer astronomowie zbadali burzową atmosferę brązowego karła 2MASSJ22282889-431026, tworząc najbardziej jak dotąd szczegółową mapę pogody klasy chłodnych, podobnych do gwiazd, obiektów.

Teleskopy kosmiczne Hubble i Spitzer jednocześnie obserwowały brązowego karła, rejestrując jak jego światło zmienia się w czasie, rozjaśniając się i gasnąc co 90 minut, w miarę jak się obracał. Astronomowie odkryli iż długość okresu zmian jasności zależał od długości fali, w jakiej prowadzono obserwacje. Różnice te naukowcy interpretują jako efekt wirowania różnych warstw lub fragmentów materii na powierzchni brązowego karła napędzanych przez burze tak wielkie, jak Ziemia. Spitzer i Hubble obserwowały różne warstwy atmosfery, bowiem fale podczerwieni o pewnych długościach są blokowane przez opary wody i metanu na dużej wysokości, a inne na znacznie głębszych warstwach. Kierujący badaniami Daniel Apal z Uniwersytetu Arizona przedstawił wyniki na spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Astronomicznego w dniu 8 stycznia w Long Beach w Kalifornii. Publikacja Esther Buenzli, również z Uniwersytetu Arizona, prezentująca wyniki została opublikowana na łamach Astrophysical Journal Letters.

Źródła:

NASA’s Twin Grail Spacecraft Reunite in Lunar Orbit

Astronomers using NASA’s Hubble and Spitzer space telescopes have probed the stormy atmosphere of a brown dwarf named 2MASSJ22282889-431026, creating the most detailed „weather map” yet for this class of cool, star-like orbs. The forecast shows wind-driven, planet-sized clouds enshrouding these strange worlds. Brown dwarfs form out of condensing gas, as stars do, but lack the mass to fuse atoms and produce energy. Instead, these objects, which some call failed stars, are more similar to gas planets with their complex, varied atmospheres. The new research is a stepping stone toward a better understanding not only brown dwarfs, but also of the atmospheres of planets beyond our solar system.

Hubble and Spitzer simultaneously watched the brown dwarf as its light varied in time, brightening and dimming about every 90 minutes as the body rotated. Astronomers found the timing of this change in brightness depended on whether they looked using different wavelengths of infrared light. The variations are the result of different layers or patches of material swirling around in the brown dwarf in windy storms as large as Earth itself. Spitzer and Hubble see different atmospheric layers because certain infrared wavelengths are blocked by vapors of water and methane high up, while other infrared wavelengths emerge from much deeper layers. Daniel Apai, the principal investigator of the research from the University of Arizona, Tucson, presented the results at the American Astronomical Society meeting on January 8 in Long Beach, Calif. A study describing the results, led by Esther Buenzli, also of the University of Arizona, is published in the Astrophysical Journal Letters.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *