Teleskop Hubble przedstawia Hen 3-1475

Teleskop Hubble przedstawia Hen 3-1475
Teleskop Hubble przedstawia Hen 3-1475Original Press Release
Wszechświat jest pełen tajemniczych obiektów.

Mgławice planetarne to obiekty złożone i niepowtarzalne. Hen 3-1475 jest doskonałym przykładem mgławicy planetarnej w trakcie budowy, w fazie gdy stanowi mgławicę protoplanetarnych lub preplanetarną (należy przy tym pamiętać, że nie ma to nic wspólnego z egzoplanetami).

Ponieważ gwiazda centralna jeszcze nie pozbyła się powłoki gazowej, nie jest jeszcze wystarczająco gorąca aby zjonizować powłokę gazu przez co  mgławica jeszcze nie świeci. Obłok gazu jesteśmy w stanie dostrzec dzięki obserwacji światła jakie się od niego odbija. Gdy powłoki gazowe gwiazdy zostaną odrzucone odkrywając ultra-gorące jądro, mgławica rozjarzy się niczym jarzeniówka przekształcając w mgławicę planetarną.

Hen 3-1475 leży w gwiazdozbiorze Strzelca w odległości około 18 000 lat świetlnych od nas. Gwiazda centralna jest ponad 12 000 razy jaśniejsza niż Słońce. Najbardziej charakterystyczną cechą mgławicy jest gruby torus pyłu wokół gwiazdy centralnej oraz dwa dżety w kształcie litery S, wypływające z biegunów gwiazdy centralnej. Dżety te to długie strumienie poruszającego się z prędkością setek kilometrów na sekundę gazu.

Tworzenie tych dwubiegunowych dżetów od dawna stanowi dla astronomów zagadkę. Jak sferyczna gwiazda może tworzyć tak złożone struktury? Najnowsze badania sugerują, że charakterystyczny kształt obiektu i duża prędkość przepływu gazów w dżetach są efektem wysiłków centralnego źródła, które wyrzuca strumienie gazu w przeciwnych kierunkach jednocześnie wirując wokół osi w ciągu tysiąca lat. Przypomina ono ogromny, ogrodowy zraszacz powoli obracający się pośrodku nieba. Nic dziwnego, że astronomowie nadali dziwnemu obiektowi przydomek „Mgławica Zraszacz”.

Zdjęcie zostało wykonane za pomocą kamery WFC3 (Wide Field Camera 3) teleskopu Hubble, która zapewnia znacznie wyższą rozdzielczość niż ta, uzyskana podczas wcześniejszych badań prowadzonych za pomocą w poprzednich kamery Wide Field and Planetary Camera 2.

Źródła:

A cosmic garden sprinkler

The Universe is filled with mysterious objects. Many of them are as strange as they are beautiful. Among these, planetary nebulae are probably one of the most fascinating objects to behold in the night sky. No other type of object has such a large variety of shapes and structures. The NASA/ESA Hubble Space Telescope provides us this week with a striking image of Hen 3-1475, a planetary nebula in the making.

Planetary nebulae — the name arises because most of these objects resembled a planet when they were first discovered through early telescopes — are expanding, glowing shells of gas coming from Sun-like stars at the ends of their lives. They glow brightly because of the radiation that comes from a hot, compact core, which remains after the outer envelope is ejected, and is powerful enough to make these gossamer shells shine.

Each planetary nebula is complex and unique. Hen 3-1475 is a great example of a planetary nebula in the making, a phase which is known to astronomers as a protoplanetary or preplanetary nebula.

Since the central star has not yet blown away its complete shell, the star is not hot enough to ionise the shell of gas and so the nebula does not shine. Rather, we see the expelled gas thanks to light reflected off it. When the star’s envelope is fully ejected, it will begin to glow and become a planetary nebula.

Hen 3-1475 is located in the constellation of Sagittarius around 18 000 light-years away from us. The central star is more than 12 000 times as luminous as our Sun. Its most characteristic feature is a thick torus of dust around the central star and two S-shaped jets that are emerging from the pole regions of the central star. These jets are long outflows of fast-moving gas travelling at hundreds of kilometres per second.

The formation of these bipolar jets has puzzled astronomers for a long time. How can a spherical star form these complex structures? Recent studies suggest that the object’s characteristic shape and the large velocity outflow is created by a central source that ejects streams of gas in opposite directions and precesses once every thousand years. It is like an enormous, slowly rotating garden sprinkler in the middle of the sky. No wonder astronomers also have nicknamed this object the “Garden-sprinkler Nebula”.

This picture was taken with Hubble’s Wide Field Camera 3, which provides significantly higher resolution than previous observations made with the Wide Field and Planetary Camera 2

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *