Nowe wyniki badań wulkanów na Io

Nowe wyniki badań wulkanów na Io
Nowe wyniki badań wulkanów na IoOriginal Press Release
Mapa gorących miejsc, sklasyfikowanych według ilości emitowanego ciepła, pokazuje globalną dystrybucję i szerokie spektrum aktywności wulkanicznej na Io.

Fascynującą rzeczą w dystrybucji przepływu ciepła jest to, że nie jest zgodna z aktualnym modelem pływowego ogrzewania Io na stosunkowo płytkich głębokościach. Zamiast tego główna emisja termiczna występuje około 40 stopni na wschód od przewidywanych przez tę teorię miejscach.

Ashley Davies, JPL

„To najbardziej wszechstronny przegląd wulkanicznej emisji cieplnej na powierzchni Io, jaki kiedykolwiek wykonano”- mówi kierujący badaniami Glenn Veeder z Bear Fight Institute stanie Waszyngton. W zespole naukowców znaleźli się także Ashley Davies, Torrence Johnson i Dennis Matson z NASA Jet Propulsion Laboratory w Kalifornia; Jani Radebaugh z Brigham Young University w Utah; i David Williams z Arizona State University, Arizona.

„Wzór jaki się wyłania wskazuje na złożone procesy ogrzewania we wnętrzu Io” – mówi Matson. -„To, co widzimy wskazuje mieszaninę ogrzewania zarówno płytkiego jak i na dużych głębokościach.”

Jak często zdarza się przy takich badaniach pojawił się także zagadka. Zespół odkrył, że czynne wulkany odpowiadają za około 60 procent ciepła, jakie emituje Io. Ten składnik emanuje głównie z płaskich kraterów wulkanicznych zwanych paterae, powszechnie występujących na księżycu. Ale co odpowiada za brakujące 40 procent? „Badamy możliwość, że istnieje wiele mniejszych wulkanów, które są trudne, ale nie niemożliwe do wykrycia” – mówi Veeder.

Zrozumienie tego jak ogrzewany jest Io pomoże zidentyfikować mechanizmy pływowe nie tylko na nim, ale także odnosić się do sąsiedniego księżyca – Europy – priorytetowego dla NASA celu w poszukiwaniu życia poza Ziemią..

Źródła:

Mapping Volcanic Heat on Io

A new study finds that the pattern of heat coming from volcanoes on Io's surface disposes of the generally-accepted model of internal heating.  The heat pouring out of Io's hundreds of erupting volcanoes indicates a complex, multi-layer source.  These results come from data collected by NASA spacecraft and ground-based telescopes and appear in the June issue of the journal Icarus.

A map of hot spots, classified by the amount of heat being emitted, shows the global distribution and wide range of volcanic activity on Io.  Most of Io's eruptions dwarf their contemporaries on Earth.

„This is the most comprehensive study of Io's volcanic thermal emission to date,” said Glenn Veeder of the Bear Fight Institute, Winthrop, Wash., who led the work of a multi-faceted team that included Ashley Davies, Torrence Johnson and Dennis Matson of NASA's Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, Calif., Jani Radebaugh of Brigham Young University, in Provo, Utah, and David Williams of Arizona State University, Tempe, Ariz.  The team examined data primarily from the NASA's Voyager and Galileo missions, but also incorporated infrared data obtained from telescopes on Earth.  

„The fascinating thing about the distribution of the heat flow is that it is not in keeping with the current preferred model of tidal heating of Io at relatively shallow depths,” said Davies.  „Instead, the main thermal emission occurs about 40 degrees eastward of its expected positions.”

„The pattern that emerges points to a complex heating process within Io,” said Matson.  „What we see indicates a mixture of both deep and shallow heating.”

A mystery has also emerged.  The team found that active volcanoes accounted for only about 60 percent of Io's heat.  This component mostly emanates from flat-floored volcanic craters called paterae, a common feature on Io.  But where is the „missing” 40 percent?  „We are investigating the possibility that there are many smaller volcanoes that are hard, but not impossible, to detect,” said Veeder. „We are now puzzling over the observed pattern of heat flow.”

Understanding this will help identify the tidal heating mechanisms not only within Io, but also may apply to neighboring Europa, a high-priority target for NASA in its search for life beyond Earth.

The Galileo mission was managed by NASA's Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, Calif., for the agency's Science Mission Directorate. The mission was launched by the space shuttle Atlantis in 1989 to Jupiter, produced numerous discoveries and provided scientists decades worth of data to analyze. Galileo was the first spacecraft to directly measure Jupiter's atmosphere with a probe and conduct long-term observations of the Jovian system. NASA extended the mission three times to take advantage of Galileo's unique science capabilities, and the spacecraft was put on a collision course into Jupiter's atmosphere in September 2003 to eliminate any chance of impacting Europa.JPL is a division of the California Institute of Technology in Pasadena.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *