Teleskop Hubble fotografuje NGC 6881

Teleskop Hubble fotografuje NGC 6881Original Press Release
Zdjęcie obok – wykonane za pomocą teleskopu kosmicznego NASA/ESA Hubble Space Telescope – przedstawia zapierającą dech w piersiach, przypominającą motyla mgławicę planetarną NGC 6881.

W jądrze NGC 6881 znajduje się umierająca gwiazda o około 40% lżejsza od Słońca. Mgławica jest dobrym przykładem czterobiegunowej mgławicy planetarnej, z dwoma parami dwubiegunowych płatów skierowane w różnych kierunkach, a dodaktowko składającym się z czterech par płaskich pierścieni. W jej centrum naukowcy dopatrzyli się obecności kolejnych trzech pierścieni.

Mgławica planetarna to obłok zjonizowanego gazu, emitujący światło o różnych kolorach. Powstaje gdy w wyniku pulsacji i silnych wiatrów gwiazdowych umierająca gwiazda – czerwony olbrzym – odrzuca swoje zewnętrzne warstwy.

Odsłonięte, gorące i jasne jądro gwiazdy emituje intensywne promieniowanie ultrafioletowe, które pobudza rozszerzający się obłok gazu do świecenia przekształcając młgawicę protoplanetarną w dojrzałą mgławicę planetarną. Wraz z upływem czasu ta rozrzerza się by w pewnym momencie rozwiać się w przestrzeni, pozostawiając gwiazdę centralną w postaci samotnego białego karła – końcowego etapu ewolucji gwiazd. Mgławice planetarne istnieją zazwyczaj nie więcej niż kilkudziesiąt tysięcy lat.

Określenie tego rodzaju mgławic planetarnymi  powstało z XVIII wieku, kiedy po raz pierwszy je dostrzeżono. Widziane przez teleskopy tamtych czasów (jak również obecnie, przez niewielkie teleskopy amatorskie) mgławice te są podobne do gazowych olbrzymów takich jak Jowisz.

Kompozytowe zdjęcie zostało wykonane za pomocą kamery WFPC2 teleskopu Hubble przez trzy filtry, izolujące światło określonej długości fali emitowane przez azot (pokazany na czerwono), wodór (zielono) i tlen (niebiesko).


Google Sky

Źródła:

  • [email protected]: Stellar Voyage of a Butterfly-like Planetary Nebula
  • Zdjęcie: ESA/Hubble & NASA
Stellar Voyage of a Butterfly-like Planetary Nebula

The breathtaking butterfly-like planetary nebula NGC 6881 is visible here in an image taken by the NASA/ESA Hubble Space Telescope. Located in the constellation of Cygnus, it is formed of an inner nebula, estimated to be about one fifth of a light-year across, and symmetrical “wings” that spread out about one light-year from one tip to the other. The symmetry could be due to a binary star at the nebula’s centre.

NGC 6881 has a dying star at its core which is about 60% of the mass of the Sun. It is an example of a quadrupolar planetary nebula, made from two pairs of bipolar lobes pointing in different directions, and consisting of four pairs of flat rings. There are also three rings in the centre.

A planetary nebula is a cloud of ionised gas, emitting light of various colours. It typically forms when a dying star — a red giant — throws off its outer layers, because of pulsations and strong stellar winds.

The star’s exposed hot, luminous core starts emitting ultraviolet radiation, exciting the outer layers of the star, which then become a newly born planetary nebula. At some point, the nebula is bound to dissolve in space, leaving the central star as a white dwarf — the final evolutionary state of stars.

The name “planetary” dates back to the 18th century, when such nebulae were first discovered — and when viewed through small optical telescopes, they looked a lot like giant planets.

Planetary nebulae usually live for a few tens of thousands of years, a short phase in the lifetime of a star.

The image was taken through three filters which isolate the specific wavelength of light emitted by nitrogen (shown in red), hydrogen (shown in green) and oxygen (shown in blue).

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *