W Andromedzie rozbłyskują jasne źródła promieniowania rentgenowskiego

W Andromedzie rozbłyskują jasne źródła promieniowania rentgenowskiegoOriginal Press Release
Za pomocą obserwatorium rentgenowskiego NASA Chandra X-ray Observatory, teleskopu kosmicznego Hubble Space Telescope, sondy Swift Gamma-ray Burst Explorer oraz obserwatorium rentgenowskiego XMM-Newton Europejskiej Agencji Kosmicznej naukowcy badali obiekt znany jako ultrajasne źródło promieniowania rentgenowskiego – ULX – w sąsiedniej galaktyce Andromedy (M31).

Dlaczego te źródła są tak jasne w promieniowaniu rentgenowskim? Czy są one efektem pochłaniania ogromnych ilości materii przez normalne czarne dziury o gwiazdowych masach? Czy też są od dawna poszukiwanymi czarnymi dziurami o tzw. pośrednich masach, dziesiątki razy większych niż masy gwiazdowych czarnych dziur, ale nie tak masywnych jako monstrualne czarne dziury odkryte w jądrach większości galaktyk?

Chociaż astronomowie od 1980 roku obserwują M31 za pomocą satelitów rentgenowskich do 2009 roku nie widziano tam żadnego źródła ULX. Wówczas to obserwatorium rentgenowskie Chandra odkryła ULX, nazwany CXOM31 J004253.1+411422, które jest obecnie przedmiotem dwóch artykułów opublikowanych w czasopismach Astronomy and Astrophysics i Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (pisaliśmy o nich wczoraj). Najnowsze badania wskazują, że ULX jest efektem pochłaniania ogromnych ilości materii przez czarną dziurę o masie gwiazdowej.

Źródła:

Andromeda Galaxy Pops Up Ultraluminous X-ray Sources

Researchers using NASA's Chandra X-ray Observatory, Hubble Space Telescope, Swift Gamma-ray Burst Explorer and the European Space Agency's XMM-Newton Observatory have been studying an object known as an ultraluminous X-ray source — ULX, for short — in the neighboring Andromeda galaxy (M31). Scientists have long debated the nature of these super-bright X-ray sources, and Chandra's 2009 discovery of a nearby ULX in Andromeda sparked intense interest.

Why are these sources so bright in X-rays? Are they normal stellar-mass black holes gorging on unusually large amounts of gas? Or are they long-sought „intermediate mass” black holes, dozens of times more massive than their stellar counterparts but smaller than the monster black holes found in the centers of most galaxies?

Although astronomers have been studying M31 extensively by X-ray satellites since the 1980s, no ULX had been seen there until 2009.

Adding to the intrigue is a new ULX in M31, discovered just last month by XMM-Newton. Previously, M31's lack of ULXs had suggested to some scientists that these intense beacons didn't form in tranquil spiral galaxies like Andromeda and our own home galaxy, the Milky Way. The appearance of two ULXs within such a relatively short period is truly remarkable.

The Chandra-discovered ULX, dubbed CXOM31 J004253.1+411422, is now the subject of two studies published in the journals Astronomy and Astrophysics and the Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. These latest reports suggest that this ULX is a stellar-mass black hole, but one that's consuming great amounts of matter.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *