Niebiańska rozgwiazda

Niebiańska rozgwiazdaOriginal Press Release
W konstelacji Orła leży gwiazda, która powoli zbliża się ku końcowi swego życia.

Mgławice protoplanetarne oferują rzadką możliwość zbadania jak gwiazdy podobne do Słońca kończą życie dokonując przemiany do postaci białych karłów otoczonych mgławicami planetarnymi. W miarę starzenia się, gwiazdy podobne do Słońca ostatecznie odrzucają zewnętrzne warstwy swej atmosfery w przestrzeń kosmiczną, tworząc piękne i często misternie w kształcie obłoki gazu i pyłu. Początkowo wciąż stosunkowo chłodna gwiazda nie jest w stanie zjonizować tego obłoku, świeci on wówczas jedynie odbitym i rozproszone światłem centralnej gwiazdy. Dopiero gdy odsłania się niezwykle gorące jądro gwiazdy – biały karzeł – jej temperatura wzrasta a emisja promieniowania przesuwa maksimum w zakres ultrafioletowy tak, że zaczyna jonizować gaz mgławicy protoplanetarnej, które rozpoczyna świecić jako pełnoprawna mgławica planetarna.

Mgławice protoplanetarne to obiekty stosunkowo rzadkie i krótkotrwałe, dostarczające astronomom wskazówek, w jaki sposób powstają często dziwnie asymetryczne mgławice planetarne. Na zdjęciu obok wyraźnie widać pięć niebieskich bąbli, które rozciągają się od centralnej gwiazdy nadając mgławicy asymetryczny kształt rozgwiazdy. Choć astronomowie mają wiele teorii wyjaśniających pochodzenie tego rodzaju struktur, takich jak zmieniające kierunek dżety lub wybuchowe wyrzuty materii z powierzchni gwiazdy, póki co ich powstawanie nie jest do końca poznane.

IRAS 19024+0044 jest koloru niebieskiego bowiem niebieska składowa widma gwiazdy jest łatwiej rozproszona przez gaz i pył w mgławicy, podczas gdy czerwona i pomarańczowa składowa jego widma pozostaje stosunkowo nienaruszona. Przypomina to zjawisko, które dzieje się ze światłem słonecznym w atmosferze Ziemi, będące przyczyną charakterystycznego niebieskiego odcienia naszego nieba.

Kompozytowe zdjęcie zostało stworzone z połączenia ekspozycji wykonanych w kanale wysokiej rozdzielczości zaawansowanej kamery przeglądowej (ACS – Advanced Camera for Surveys) teleskopu Hubble. Połączono w nim ekspozycję wykonaną przez filtr żółto-pomarańczowy (F606W, za zdjęciu przypisano mu kolor niebieski, czas ekspozycji 880 sek.) i bliskiej podczerwieni (F814W, czerwony, 140 sek.). Pole widzenia ma przekątną około 13 sekund łuku.

Źródła:

A Starfish in the Sky

In the constellation of Aquila (the Eagle), lies a star nearing the end of its life that is surrounded by a starfish-shaped cloud of gas and dust. A striking image of this object, known as IRAS 19024+0044 has been captured by the NASA/ESA Hubble Space Telescope.

Protoplanetary nebulae offer glimpses of how stars similar to the Sun end their lives and how they make the transition to white dwarfs surrounded by planetary nebulae. As it ages, a Sun-like star eventually sheds its outer layers into space, creating a beautiful and often intricately shaped cloud of gas and dust around it. At first, still relatively cool, the star is unable to ionise this gas, which shines only by reflected and scattered stellar light. Only when the temperature of the star increases enough to ionise this protoplanetary nebula does the pattern of gas and dust become a fully fledged planetary nebula.

Protoplanetary nebulae are relatively rare and short-lived objects that provide astronomers with clues into how the often strangely asymmetric planetary nebulae are formed. Clearly visible in this image are five blue lobes that extend away from the central star and give the nebula its asymmetric starfish shape. While astronomers have come up with theories for the origin of these structures, such as direction-changing jets or explosive ejections of matter from the star, their formation is not entirely understood.

IRAS 19024+0044 is blue in colour as the blue component of the light coming from the star is more easily scattered by the gas and dust in the nebula, while the red and orange rays are relatively unaffected. This is similar to what happens to sunlight in the Earth’s atmosphere, giving the sky its distinctive shade of blue.

This picture was created from images taken with the High Resolution Channel of Hubble’s Advanced Camera for Surveys. It is a composite image created by the combination of exposures taken through a yellow–orange filter (F606W, coloured blue) and a near-infrared filter (F814W, coloured red). The total exposure times were 880 s and 140 s, respectively and the field of view is approximately 13 by 13 arcseconds.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *