Barwy zachodu w Orionie

Barwy zachodu w OrionieOriginal Press Release
Wspaniała mgławica refleksyjna NGC 2023 leży w odległości blisko 1500 lat świetlnych od Ziemi w konstelacji Oriona, w sąsiedztwie znacznie słynniejszych mgławic – mgławicy Płomień i Koński Łeb.

NGC 2023 otacza masywną młodą gwiazdę typu B.  Gwiazdy te są ogromne, jasne i bardzo gorące – kilkukrotnie gorętsze od Słońca – przez co ich barwa jest biało niebieska. Energia gwiazdy oświetla mgławicę, dzięki czemu ma ona stosunkowo wysoką jasność powierzchniową, co czyni z niej obiekt stosunkowo łatwy do badań. Gwiazda leży tuż poza polem sfotografowanym przez HST, jednak jej jasne światło jest rozpraszane w systemie optycznym teleskopu tworząc jasną flarę widoczną w lewej części zdjęcia.

W materiale, z którego zbudowana jest mgławica NGC 2032, powstają gwiazdy – na zdjęciu widać fale gazu 5000 razy gęstszego niż medium międzygwiezdne. Niezwykłe zielonkawe bąble to prawdopodobnie obiekty Herbiga-Haro, struktury powstające gdy dżety gazu wyrzucane przez formujące się protogwiazdy zderzają się z otaczającą materią. Fale uderzeniowe pobudzają gaz do świecenia i tak powstają widoczne na zdjęciu dziwaczne formy. Obiekty Herbiga-Haro istnieją niezwykle krótko w skali kosmicznej – zaledwie kilak tysięcy lat.

Zdjęcie zostało wykonane kanale szerokiego pola zaawansowanej kamery do przeglądów nieba (ACS). Kompozytowe zdjęcie utworzono łącząc ekspozycje wykonanych przez trzy różne filtry. Ekspozycję przez filtr niebieski (filtr F475W, 800 sek) ukazano w kolorze niebieskim; żółty (F525W, 800 sek) – zielonym; a ekspozycję wykonaną przez filtr bliskiej podczerwieni (F850LP, 1200 sek) – czerwonym. Pole widzenia ma przekątną 3,2 minuty łuku.

Źródła:

Sunset Glow in Orion

The magnificent reflection nebula NGC 2023 lies nearly 1500 light-years from Earth. It is located within the constellation of Orion (The Hunter), in a prestigious area of the sky close to the well-known Flame and Horsehead Nebulae. The entire structure of NGC 2023 is vast, at four light-years across. This NASA/ESA Hubble Space Telescope picture just takes in the southern part, with the subtle shades of colour closely resembling those of a sunset on Earth.

NGC 2023 surrounds a massive young B-type star. These stars are large, bright and blue-white in colour, and have a high surface temperature, being several times hotter than the Sun. The energy emitted from NGC2023’s B-type star illuminates the nebula, resulting in its high surface brightness: good news for astronomers who wish to study it. The star itself lies outside the field of view, at the upper left, and its brilliant light is scattered by Hubble’s optical system, creating the bright flare across the left side of the picture, which is not a real feature of the nebula.

Stars are forming from the material comprising NGC 2023. This Hubble image captures the billowing waves of gas, 5000 times denser than the interstellar medium. The unusual greenish clumps are thought to be Herbig–Haro objects. These peculiar features of star-forming regions are created when gas ejected at hundreds of kilometres per second from newly formed stars impacts the surrounding material. These shockwaves cause the gas to glow and result in the strange shapes seen here. Herbig–Haro objects typically only last for a few thousand years, which is the blink of eye in astronomical terms.

This picture was created from multiple images taken with the Wide Field Camera of Hubble’s Advanced Camera for Surveys. Exposures through a blue filter (F475W) are coloured blue, exposures through a yellow filter (F625W) are coloured green and images through a near-infrared filter (F850LP) are shown as red. The total exposure times per filter are 800 s, 800 s and 1200 s, respectively, and the field of view spans 3.2 arcminutes.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *