VISTA zagląda wgłąb Błękitnej Laguny

VISTA zagląda wgłąb Błękitnej LagunyOriginal Press Release

Astronomowie wykorzystują obecnie teleskop ESO VISTA do przeszukiwania centralnych regionów Drogi Mlecznej pod kątem obiektów zmiennych, jak również w celu stworzenia najdokładniejszej jak dotąd mapy struktury tego obszaru. Ten ogromny projekt nosi nazwę VISTA Variables in Via Lactea (VVV). Prezentowane zdjęcie, wykonane w ramach przeglądu VVV ukazuje obiekt numer 8 z katalogu Messiera, będący leżącym w obszarze konstelacji Strzelca, w odległości około 4 000 – 5 000 lat świetlnych, gwiezdnym żłobkiem.

Obserwacje podczerwone umożliwiają astronomom zajrzenie za przesłonę z pyłu, uniemożliwiającą dostrzeżenie obiektów kosmicznych w paśmie widzialnym. Pył taki bowiem silnie rozprasza światło widzialne, którego fale mają podobną do rozmiarów cząstek pyłu długość. Dłuższe fale podczerwone przenikają przez obszary pyłu nie ulegając znacznemu rozproszeniu. Teleskop VISTA mający zwierciadło o średnicy 4,1 metra jest największym na świecie teleskopem przeznaczonym do prowadzenia przeglądów nieba. Został on zaprojektowany do głębokiej obserwacji nieba w paśmie podczerwonym, co czyni zeń idealne narzędzie do badania procesów narodzin gwiazd.

Gwiazdy powstają zazwyczaj w obrębie ogromnych obłoków pyłu i gazu, które zapadają się pod własnym ciężarem. Mgławica Laguna jest jednocześnie miejscem występowania wielu znacznie mniejszych i gęstszych obszarów zapadającego się gazu i pyłu, noszących nazwę globul Boka. Obiekty te są tak gęste, że nawet w paśmie podczerwonym potrafią przesłonić światło leżących dalej gwiazd. Jednak najsłynniejszą ciemną strukturą w mgławicy, tą dzięki której zyskała ona swą potoczną nazwę, jest mający kształt zatoki (laguny) pas pyłu wijący się poprzez świecący obłok gazu.

Gorące, masywne gwiazdy intensywnie świecące w paśmie ultrafioletowym są odpowiedzialne za świecenie mgławicy. Jednak w jej obrębie leżą także znacznie młodsze gwiazdy. Zidentyfikowano gwiazdy tak młode, że wciąż otacza je kokon dysku akrecyjnego, z którego powstały. Gwiazdy takie czasem wyrzucają dżety materii ze swych biegunów. Gdy dżety te przedzierają się przez otaczający pył powstają krótko widoczne obiekty Herbiga-Haro. W ciągu ostatnich pięciu lat w mgławicy tej odkryto wiele obiektów Herbiga-Haro co oznacza, że trwa tam obecnie proces produkcji gwiazd.

(TLC, LMT)

Źródła:

VISTA Stares Deeply into the Blue Lagoon

This new infrared image of the Lagoon Nebula was captured as part of a five-year study of the Milky Way using ESO’s VISTA telescope at the Paranal Observatory in Chile. This is a small piece of a much larger image of the region surrounding the nebula, which is, in turn, only one part of a huge survey.

Astronomers are currently using ESO’s Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy (VISTA) to scour the Milky Way’s central regions for variable objects and map its structure in greater detail than ever before. This huge survey is called VISTA Variables in the Via Lactea (VVV) [1]. The new infrared image presented here was taken as part of this survey. It shows the stellar nursery called the Lagoon Nebula (also known as Messier 8, see eso0936), which lies about 4000–5000 light-years away in the constellation of Sagittarius (the Archer).

Infrared observations allow astronomers to peer behind the veil of dust that prevents them from seeing celestial objects in visible light. This is because visible light, which has a wavelength that is about the same size as the dust particles, is strongly scattered, but the longer wavelength infrared light can pass through the dust largely unscathed. VISTA, with its 4.1-metre diameter mirror — the largest survey telescope in the world — is dedicated to surveying large areas of the sky at near-infrared wavelengths deeply and quickly. It is therefore ideally suited to studying star birth.

Stars typically form in large molecular clouds of gas and dust, which collapse under their own weight. The Lagoon Nebula, however, is also home to a number of much more compact regions of collapsing gas and dust, called Bok globules [2]. These dark clouds are so dense that, even in the infrared, they can block the starlight from background stars. But the most famous dark feature in the nebula, for which it is named, is the lagoon-shaped dust lane that winds its way through the glowing cloud of gas.

Hot, young stars, which give off intense ultraviolet light, are responsible for making the nebula glow brightly. But the Lagoon Nebula is also home to much younger stellar infants. Newborn stars have been detected in the nebula that are so young that they are still surrounded by their natal accretion discs. Such new born stars occasionally eject jets of matter from their poles. When this ejected material ploughs into the surrounding gas short-lived bright streaks called Herbig–Haro objects [3] are formed, making the new-borns easy to spot. In the last five years, several Herbig–Haro objects have been detected in the Lagoon Nebula, so the baby boom is clearly still in progress here.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *