Węglowe wąsy Księżyca

Węglowe wąsy KsiężycaOriginal Press Release
Do tej pory naukowcy sądzili, że śladowe ilości węgla na powierzchni Księżyca zostały tam dostarczone przez wiatr słoneczny.

Wiemy teraz, iż na Księżycu został zachowany zapis tamtego okresu oraz materii, które przyczyniły się do powstania na Ziemi życia

Francis McCubbin

„3,8 miliarda lat temu Układ Słoneczny był bardzo chaotycznym miejsce, w którym zderzała się niezliczona liczba obiektów „- wyjaśnia Andrew Steele, główny autor publikacji. -” Substancje o niskiej temperaturze parowania, takie jak woda czy węgiel w wyniku uderzeń były odparowywane. Jednocześnie substancje te były krytycznie ważne dla powstania na Ziemi życia. Nasz zespół zbadał skały księżycowe zebrane na Mare Serenitatis (Morzu Pogody) w trakcie misji Apollo 17. Już wcześniej naukowcy próbowali wyseparować węgiel ze skał księżycowych, jednak jedyną formą pozytywnie zweryfikowaną był węgiel pochodzący z wiatru słonecznego. Wykorzystaliśmy inną metodę. Przyjrzeliśmy się cienkim przekrojom skalnym i świeżym powierzchniom wykorzystując technikę analizy dystrybucji zwaną współosiową spektroskopią obrazującą Ramana. Technika ta identyfikuje minerały i rodzaje węgla oraz ich wzajemne relacje pod powierzchnią próbki. Odkrycie grafitu i wąsów grafitu było dla nas prawdziwym zaskoczeniem, bo nie spodziewaliśmy się takich wyników.”

Naukowcy wykluczyli możliwość zanieczyszczenia próbek bowiem wąsy grafitowe powstają w bardzo wysokich temperaturach – od 1273 do 3900 K. Również wiatr słoneczny został wykluczony jako źródło grafitu, ponieważ cząstki grafitu i wąsów grafitowych były znacznie większych rozmiarów niż te osadzane przez wiatr słoneczny, i choć w badanej próbce zidentyfikowano zanieczyszczenia, jednak obszar występowania grafity był wyraźnie ograniczony do jednej jej części.

„Wierzymy, że wykryty grafit albo pochodził z obiektu, który utworzył basen uderzeniowy, lub skondensował się z bogatego w węgiel gazu uwolnionego w czasie uderzenia „- dodaje Francis McCubbin, współautor badań. -” Najbardziej ekscytującym aspektem tego odkrycia jest to, że wiemy teraz, iż na Księżycu został zachowany zapis tamtego okresu oraz materii, które przyczyniły się do powstania na Ziemi życia.”

„Co więcej nasze badania wykazały, że nowoczesne przestrzennie precyzyjne techniki mogą być wykorzystane do odkrywania nowych niespodzianek w mających 40 lat próbkach zebranych w misjach Apollo „- kończy Mihaela Glamoclija, również współautorka badań.

Źródła:

Scientists Find Moon Whiskers

Up to now scientists thought that the trace amounts of carbon on the surface of the Moon came from the solar wind. Now researchers at the Carnegie Institution’s Geophysical Laboratory have detected and dated Moon carbon in the form of graphite—the sooty stuff of pencil lead—which survived from the late heavy bombardment era 3.8 billion years ago. The researchers found instances of graphite and a form of rolled graphite called graphite whiskers that could only form in very high temperature reactions initiated by an impact. The discovery also means that the Moon potentially holds a record of the meteoritic carbon input to the Earth-Moon system, when life was just beginning to emerge on Earth. The research is published in the July 2, 2010, issue of Science.

“The Solar System was chaotic with countless colliding objects 3.8 billion years ago,” explained lead author Andrew Steele. “Volatiles—compounds like water and elements like carbon were vaporized under that heat and shock. These materials were critical to the creation of life on Earth. Our team analyzed Moon rocks collected from the Mare Serenitatis area visited by the Apollo 17 mission. In the past, researchers tried to extract the carbon from Moon material, but the only carbon definitively identified came from the solar wind. We used a different technique. We looked at thin rock slices and fresh surfaces using a mapping technique called confocal Raman imaging spectroscopy. This technique identifies minerals and carbon species and their spatial relationship to each other beneath the surface of a sample. We were really surprised at the discovery of graphite and graphite whiskers, we were not expecting to see anything like this.”

The scientists ruled out the possibility that the graphite was a result of contamination, because graphite whiskers, in particular, form under very hot conditions, between 1830° F and 6500° F (1273-3900 Kelvin). They also ruled out that the solar wind was the source, because the particles of graphite and graphite whiskers were much larger than the carbon that is implanted by the solar wind and, while contamination occurred throughout the sample, the graphite was restricted to a discrete blackened area of the sample.

“We believe that the carbon we detected either came from the object that made the impact basin, or it condensed from the carbon-rich gas that was released during impact, said coauthor Francis McCubbin. “The most exciting prospect from the discovery is that we now know that the Moon holds a record of that period and the materials that contributed to the rise of life on Earth.”

“Furthermore, it shows that modern spatially resolved techniques can be used to discover further surprises in the now 40-year-old Apollo collection,” remarked Mihaela Glamoclija another coauthor on the study.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *