Najodleglejsza supermasywna czarna dziura

Najodleglejsza supermasywna czarna dziuraOriginal Press Release
Dr Tomotsugu Goto – astronom z Uniwersytetu Hawajów (UH) – wraz z zespołem współpracowników odkrył gigantyczną galaktykę otaczającą najdalszą jak dotąd super masywną czarną dziurę.

To zaskakujące, że taka olbrzymia galaktyka istniała w momecie kiedy Wszechświat miał zaledwie 1/16 obecnego wieku. Tym bardziej zaskakujące jest to, że w jej jądrze znajduje się czarna dziura miliard razy masywniejsza od Słońca

dr Tomotsugu Goto

„To zaskakujące, że taka olbrzymia galaktyka istniała w momencie kiedy Wszechświat miał zaledwie 1/16 obecnego wieku. Tym bardziej zaskakujące jest to, że w jej jądrze znajduje się czarna dziura miliard razy masywniejsza od Słońca „- mówi dr Goto. -” Zarówno galaktyka jak i czarna dziura musiały ukształtować się niezwykle szybko w młodym Wszechświecie.”

Wiedza o macierzystych galaktykach supermasywnych czarnych dziur jest ważna dla wyjaśnienia zagadki jak czarne dziury i galaktyki razem ewoluowały. Do tej pory badanie galaktyk takich w odległym Wszechświecie było niezwykle trudne ze względu na to, że oślepiające światło docierające z otoczenia czarnej dziury bardzo utrudnia obserwację słabego światła pochodzącego od gwiazdy macierzystej.

W odróżnieniu od mniejszych czarnych dziur powstających w efekcie śmierci masywnej gwiazdy pochodzenie supermasywnych czarnych dziur pozostaje zagadką. Obecnie preferowany model wymaga połączenia się kilku czarnych dziur o pośrednich masach. Odkryta w tych badaniach galaktyka wydaje się zawierac wiele pośrednich czarnych dziur. Po tym jak się utworzy, supermasywna czarna dziura nadal rośnie, ponieważ jej grawitacja przyciąga materię z otaczającej przestrzeni. Energia uwolniona w tym procesie jest źródłem intensywnego promieniowania emitowanego z otoczenia czarnej dziury.

Aby zaobserwować supermasywną czarną dziurę zespół wykorzystał nową, czuły na kolor czerwony sensor CCD zainstalowany w kamerze Suprime-Cam teleskopu Subaru w obserwatorium na Mauna Kea. Profesor Satoshi Miyazaki z Narodowego Obserwatorium Astronomicznego Japonii (NAOJ), odpowiedzialny za zaprojektowanie i budowę nowego sensora jest współautorem projektu. „Polepszona czułość nowego sensora CCD pozwoliła dokonać tego ekscytującego odkrycia już podczas pierwszych obserwacji „- mówi prod Miyazaki.

Szczegółowa analiza danych wykazała że 40 % zaobserwowanego w bliskiej podczerwieni promieniowania (o długości fali 9100Å) pochodzi z galaktyki macierzystej podczas gdy pozostałe 60% z otaczających obłoków materii oświetlanych przez czarną dziurę.

Należący do zespołu Yousuke Utsumi dodaje: -” Zaobserwowaliśmy supermasywną czarną dziurę wraz z jej galaktyką macierzystą powstające jednocześnie. To odkrycie otwiera nowe kierunki dla badań ko-ewolucji czarnych dziur i galaktyk na początku istnienia Wszechświata.”

Źródło:

Giant Galaxy Hosts The Most Distant Supermassive Black Hole

University of Hawaii (UH) astronomer Dr. Tomotsugu Goto and colleagues have discovered a giant galaxy surrounding the most distant supermassive black hole ever found. The galaxy, so distant that it is seen as it was 12.8 billion years ago, is as large as the Milky Way galaxy and harbours a supermassive black hole that contains at least a billion times as much matter as our Sun. The scientists set out their results in a paper in the journal Monthly Notices of the Royal Astronomical Society later this month.

Dr. Goto stated, „It is surprising that such a giant galaxy existed when the Universe was only one-sixteenth of its present age, and that it hosted a black hole one billion times more massive than the Sun. The galaxy and black hole must have formed very rapidly in the early Universe.”

Knowledge of the host galaxies of supermassive black holes is important in order to understand the long-standing mystery of how galaxies and black holes have evolved together. Until now, studyinghost galaxies in the distant Universe has been extremely difficult because the blinding bright light from the vicinity of the black hole makes it more difficult to see the already faint light from the host galaxy.

Unlike smaller black holes, which form when a large star dies, the origin of the supermassive black holes remains an unsolved problem. A currently favoured model requires several intermediate black holes to merge. The host galaxy discovered in this work provides a reservoir of such intermediate black holes. After forming, supermassive black holes often continue to grow because their gravity draws in matter from surrounding objects. The energy released in this process accounts for the bright light emitted from the region around the black holes.

To see the supermassive black hole, the team of scientists used new red-sensitive Charge Coupled Devices (CCDs) installed in the Suprime-Cam camera on the Subaru telescope on Mauna Kea. Prof. Satoshi Miyazaki of the National Astronomical Observatory of Japan (NAOJ) is a lead investigator for the creation of the new CCDs and a collaborator on this project. He said, „The improved sensitivity of the new CCDs has brought an exciting discovery as its very first result.”

A careful analysis of the data revealed that 40 percent of the near-infrared light observed (at the wavelength of 9100 Angstroms) is from the host galaxy itself and 60 percent is from the surrounding clouds of material (nebulae) illuminated by the black hole.

Yousuke Utsumi (Graduate University for Advanced Studies /NAOJ), a member of the project team,said, „We have witnessed a supermassive black hole and its host galaxy forming together. This discovery has opened a new window for investigating galaxy-black hole co-evolution at the dawn of the Universe.”

Dr. Goto is a fellow of the Japan Society for the Promotion of Science (JSPS). He received his PhD from the University of Tokyo in 2003 and has also worked at Carnegie Mellon and Johns Hopkinsuniversities, and at the Institute of Space and Astronautical Science, a part of JAXA, the Japanese equivalent of NASA. He came to UH Institute for Astronomy in 2008 to work with Dr. David Sanders on quasi-stellar objects (QSOs) and luminous infrared galaxies.

Other members of the research team are Dr. Hisanori Furusawa (NAOJ) and Dr. Yutaka Komiyama (NAOJ).

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *