Supermgławice planetarne

Supermgławice planetarneOriginal Press Release
Zespół astronomów z Australii i Stanów Zjednoczonych kierowany przez prof.

Nikt nie sądził, że możliwe będzie wykrycie tych obiektów w paśmie radiowym za pomocą obecnej generacji radioteleskopów. Wstrzymywaliśmy się z publikacją naszych odkryć przez trzy lata, zanim upewniliśmy się na 100%, że mamy do czynienia z mgławicami planetarnymi

Prof. Miroslav Filipović

Mgławice planetarne powstają z gazu i pyłu odrzucanego przez gwiazdy o wielkości zbliżonej do Słońca pod koniec życia gwiazdy. Zespół badał Obłoki Magellana – dwie galaktyki towarzyszące Drodze Mlecznej – za pomocą australijskich radioteleskopów należących do CSIRO (Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation – Australia Telescope National Facility). W trakcie badań odkrył 15 radioźródeł pokrywających się z optycznie obserwowanymi mgławicami planetarnymi.

Nowa klasa obiektów to niezwykle silne źródła promieniowania radiowego. Choć znane dotychczas mgławice planetarne istnieją wokół niewielkich gwiazd podobnych do Słońca ta nowa populacja może reprezentować przewidywane teoretycznie mgławice planetarne wokół cięższych gwiazd. Zespół Filipovića sugeruje również, że odkrycie nowej klasy obiektów może pomóc w rozwiązaniu tzw problemu „brakującej masy” – braku mgławic planetarnych wokół gwiazd o masach w granicach od 1 do 8 mas Słońca. Do tej pory większość znanych mgławic planetarnych wraz z gwiazdami centralnymi waży od 0,3 do 0,6 masy Słońca, a nie odkryto żadnej wokół gwiazd masywniejszych. 

Nowe Supermgławice Planetarne są związane z masywniejszymi gwiazdami, o masach sięgających 8 mas Słońca. Masa samych mgławic sięga 2,6 masy Słońca.

„To był dla nas szok „- mówi Filipović. -„Nikt nie sądził, że możliwe będzie wykrycie tych obiektów w paśmie radiowym za pomocą obecnej generacji radioteleskopów. Wstrzymywaliśmy się z publikacją naszych odkryć przez trzy lata, zanim upewniliśmy się na 100%, że mamy do czynienia z mgławicami planetarnymi.”

Niektóre z 15 nowo odkrytych mgławic w Obłokach Magellana są trzykrotnie jaśniejsze od najjaśniejszych mgławic znanych z Drogi Mlecznej. Jednak by zobaczyć je z większą dokładnością astronomowie muszą zaczekać na nowe readioteleskopy takie jak Square Kilometre Array planowany na pustyniach Zachodniej Australii.

Źródło:

Super Planetary Nebulae

A team of scientists in Australia and the United States, led by Associate Professor Miroslav Filipović from the University of Western Sydney, have discovered a new class of object which they call “Super Planetary Nebulae.”  They report their work in the journal Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Planetary nebulae are shells of gas and dust expelled by stars near the end of their lives and are typically seen around stars comparable or smaller in size than the Sun.

The team surveyed the Magellanic Clouds, the two companion galaxies to the Milky Way, with radio telescopes of the Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) Australia Telescope National Facility. They noticed that 15 radio objects in the Clouds match with well known planetary nebulae observed by optical telescopes.

The new class of objects are unusually strong radio sources. Whereas the existing population of planetary nebulae is found around small stars comparable in size to our Sun, the new population may be the long predicted class of similar shells around heavier stars.

Filipović’s team argues that the detections of these new objects may help to solve the so called “missing mass problem” – the absence of planetary nebulae around central stars that were originally 1 to 8 times the mass of the Sun. Up to now most known planetary nebulae have central stars and surrounding nebulae with respectively only about 0.6 and 0.3 times the mass of the Sun but none have been detected around more massive stars.

The new Super Planetary Nebulae are associated with larger original stars (progenitors), up to 8 times the mass of the Sun. And the nebular material around each star may have as much as 2.6 times the mass of the Sun. 

“This came as a shock to us”, says Filipović, “as no one expected to detect these object at radio wavelengths and with the present generation of radiao telescopes. We have been holding up our findings for some 3 years until we were 100% sure that they are indeed Planetary Nebulae”.

Some of the 15 newly discovered planetary nebulae in the Magellanic Clouds are 3 times more luminous then any of their Milky Way cousins. But to see them in greater detail astronomers will need the power of a coming radio telescope – the Square Kilometre Array planned for the deserts of Western Australia.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *