Ekslpozja wulkanu widziana ze Stacji Kosmicznej

Ekslpozja wulkanu widziana ze Stacji KosmicznejOriginal Press Release
Zbieg okoliczności dał astronautom przebywającym na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej możliwość obserwacji – i sfotografowania – początkowych momentów erupcji wulkanu Saryczew na Wyspach Kurylskich, która nastąpiła 12 czerwca 2009 roku.

Doskonałe, szczegółowe zdjęcia wykonane przez astronautów za pomocą Nikona D2XS z obiektywem 400mm, uchwyciły wiele zjawisk zachodzących w początkowych fazach wybuchowej erupcji wulkanu. Główna kolumna pyłu jest jedną z serii, które uniosły się nad wyspą Matua 12 czerwca. Kolumna ta składa się z brązowego pyłu wulkanicznego oraz białej pary wodnej. Gwałtowne ruchy wznoszące nadały parze wygląd bąbla pary.

Jednocześnie gładka, biała chmura na szczycie kolumny to być może woda kondensująca w wyniku gwałtownego wznoszenia i schładzania mas powietrza ponad kolumną pyłu. Chmura ta, określana przez meteorologów mianem pileus to zapewne zjawisko krótkotrwałe – kolumna pyłu właśnie się przez nią przebija. Ponadto jej regularny kształt wskazuje iż w czasie erupcji nie było intensywnych wiatrów poprzecznych.

Dopełniając obrazu ciemna, gęstsza chmura pyłu – prawdopodobnie spływ piroklastyczny – trzyma się ziemi spływając ze szczytu wulkanu. Unosząca się chmura rzuca cień na północną część wyspy. Okrągły otwór w chmurach być może powstał w wyniku oddziaływania fali uderzeniowej wybuchu a być może na skutek naturalnych procesów kondensacji i osuszania mas powietrza nad wyspą.

Źródło:

Sarychev Peak Eruption, Kuril Islands

A fortuitous orbit of the International Space Station allowed the astronauts this striking view of Sarychev Volcano (Kuril Islands, northeast of Japan) in an early stage of eruption on June 12, 2009. Sarychev Peak is one of the most active volcanoes in the Kuril Island chain, and it is located on the northwestern end of Matua Island. Prior to June 12, the last explosive eruption occurred in 1989, with eruptions in 1986, 1976, 1954, and 1946 also producing lava flows. Ash from the multi-day eruption has been detected 2,407 kilometers east-southeast and 926 kilometers west-northwest of the volcano, and commercial airline flights are being diverted away from the region to minimize the danger of engine failures from ash intake.

This detailed astronaut photograph is exciting to volcanologists because it captures several phenomena that occur during the earliest stages of an explosive volcanic eruption. The main column is one of a series of plumes that rose above Matua Island on June 12. The plume appears to be a combination of brown ash and white steam. The vigorously rising plume gives the steam a bubble-like appearance.**

In contrast, the smooth white cloud on top may be water condensation that resulted from rapid rising and cooling of the air mass above the ash column. This cloud, which meteorologists call a pileus cloud, is probably a transient feature: the eruption plume is starting to punch through. The structure also indicates that little to no shearing wind was present at the time to disrupt the plume. (Satellite images acquired 2-3 days after the start of activity illustrate the effect of shearing winds on the spread of the ash plumes across the Pacific Ocean.)

By contrast, a cloud of denser, gray ash—probably a pyroclastic flow—appears to be hugging the ground, descending from the volcano summit. The rising eruption plume casts a shadow to the northwest of the island (image top). Brown ash at a lower altitude of the atmosphere spreads out above the ground at image lower left. Low-level stratus clouds approach Matua Island from the east, wrapping around the lower slopes of the volcano. Only about 1.5 kilometers of the coastline of Matua Island (image lower center) are visible beneath the clouds and ash.

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *