Młodszy bliźniak Układu Słonecznego ma dwa pasy asteroid

Młodszy bliźniak Układu Słonecznego ma dwa pasy asteroid

22.10.2008

Astronomowie odkryli, że Epsilon Erydana, stosunkowo bliską i podobną do Słońca gwiazdę otaczają dwa pasy skalnych asteroid oraz zewnętrzny, lodowy pas protokomet. Wewnętrzny pas asteroid jest praktycznie identyczny pasa znajdującego się między orbitami Marsa i Jowisza, podczas gdy zewnętrzny ma 20 krotnie większą masę. Co więcej, istnienie trzech wyraźnie zdefiniowanych pierścieni wskazuje na istnienie planet, które je kształtują.

Epsilon Erydana jest gwiazdą nieznacznie mniejszą i chłodniejszą od Słońca, a przy tym znacznie młodszą – ma bowiem około 850 milionów lat. Jest oddalona od nas o około 10,5 roku świetlnego czyniąc z niej dziewiątą najbliższą gwiazdę. Jest także widoczna gołym okiem. Epsilon Erydana i jej układ planetarny wykazują niezwykłe podobieństwo do naszego Układu Słonecznego, gdy ten był w podobnym wieku.

 

    Badanie Epsilon Erydana to jak wyprawa maszyną czasu w celu zobaczenia jak wyglądał młody Układ Słoneczny.

Massimo Marengo

„Badanie Epsilon Erydana to jak wyprawa maszyną czasu w celu zobaczenia jak wyglądał młody Układ Słoneczny „- mówi astronom Instytutu Smithsona Massimo Marengo, współautor artykułu, który zostanie opublikowany w styczniowym numerze The Astrophysical Journal. Główny autor Dana Beckman z Instytutu SETI potwierdza: -„Ten system najprawdopodobniej wygląda tak jak wyglądał nasz zanim na Ziemi powstało życie”.

W Układzie Słonecznym pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza znajduje się pas skalnych asteroid oddalony średnio o około 3 jednostki astronomiczne od Słońca. W sumie jego masa zawiera około 1/20 masy ziemskiego Księżyca. Wykorzystując teleskop orbitalny NASA Spitzer Space Telescope zespół naukowców odkrył identyczny pas wokół Epsilon Eridani również oddalony o 3 j.a. Naukowcy odkryli także drugi pas w odległości 20 j.a. od gwiazdy (co odpowiada orbicie Urana), zawierający masę zbliżoną do masy Księżyca.


Porównanie Układu Słonecznego i Epsilon Erydana

Trzeci – lodowy – pierścień obserwowany już wcześniej rozpościera się w odległości od 35 do 100 j.a. od Epsilon Erydana. Podobny lodowy pas w Układzie Słonecznym nosi nazwę pasa Kuipera. Jednak pas wokół Epsilon zawiera 100 razy więcej materii niż ten w Układzie Słonecznym. Naukowcy obliczyli, że kiedy Słońce miało podobny do Epsilon wiek, pas Kuipera miał zbliżoną masę. Od tamtego czasu większość zawartego w nim materiału została zerodowana – część wyrzucona w przestrzeń międzygwiezdną, część opadła na wewnętrzne planety w trakcie wydarzenia określanego jako Późne Silne Bombardowanie (Late Heavy Bombardmen LHB), którego ślady zachowały się m.in. na Księżycu w postaci ogromnych, wypełnionych bazaltem kraterów, określanych jako morza (maria) księżycowe. Istnieje możliwość, że w układzie Epsilon Erydana również pojawi się podobne zjawisko.

„Epsilon Erydana pod wieloma względami przypomina młody Układ Słoneczny, więc istnieje możliwość, że układ ten będzie podobnie ewoluował „- mówi Marengo.

Dane dostarczone przez teleskop Spitzer ukazują przerwy pomiędzy pierścieniami otaczającymi Epsilon Erydana. Tego typu przerwy najprościej wyjaśnić obecnością planet, które grawitacyjnie kształtują pierścienie, podobnie jak dzieje się to w układzie pierścieni Saturna. Marengo podkreśla: -” Obecność planet to najlepsze wytłumaczenie obserwowanych zjawisk.”

W szczególności trzy planety o masach między masą Jowisza i Neptuna najlepiej pasują do obserwacji. Planeta w okolicach wewnętrznego pierścienia została zidentyfikowana w badaniach ruchu radialnego gwiazdy. Według wyników znajduje się na silnie wydłużonej orbicie o ekscentryczności wynoszącej 0,7. Jednak nowe obserwacje wykluczają taką możliwość, ponieważ przy takim kształcie orbity planeta dawno temu zniszczyłaby wewnętrzny pierścień.

Druga planeta zapewne kryje się w okolicach drugiego pierścienia podczas gdy trzecia, w odległości 35 j.a. ogranicza od środka pas lodowy. Przyszłe badania być może pozwolą odnaleźć te planety jak również inne, które mogą krążyć wewnątrz wewnętrznego pasa asteroid.

Źródło:

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *