Kolejne dwa przeloty Cassininego przez pióropusze gejzerów Enceladusa

Kolejne dwa przeloty Cassininego przez pióropusze gejzerów Enceladusa

6.10.2008


Zespół kontroli lotów sondy NASA Cassini przygotowuje dwa kolejne bliskie – bardzo bliskie – przeloty sondy nad powierzchnią
aktywnego księżyca Saturna. Najbliższy – który nastąpi 9 października – będzie rekordowym zbliżeniem, bowiem sonda przeleci
zaledwie 25 kilometrów nad powierzchnią Enceladusa (a wszystko to przy odległości do sondy zaledwie około 1,4 miliardów
kilometrów). Kolejny przelot – 31 października – będzie odleglejszy. Sonda zbliży się wówczas na odległość 196 km od powierzchni
księżyca.


Jedną z najważniejszych
zagadek, na które staramy się znaleźć odpowiedź jest ustalenie, co dzieje sią z gazem i pyłem uwalnianym z Enceladusa,
w tym to jak część tego gazu przekształca się z zjonizowaną plazmę, a następnie jak zostaje rozprowadzona w magnetosferze

Tamas Gambosi

Naukowców ciekawi przede wszystkim możliwość istnienia wody w stanie ciekłym, być może nawet oceanu pod powierzchnią
Enceladusa. Śladowe ilości materii organicznej również zostały wykryte podczas wcześniejszych przelotów dodając ten mały
księżyc do listy obiektów, na którym mogłyby powstać prymitywne formy życia.

W trakcie ostatniego przelotu – 11 sierpnia – głównymi urządzeniami badawczymi były kamery i instrumenty optyczne,
najbliższy przelot dostarczy przede wszystkim danych instrumentom badającym cząsteczki i pola ponieważ sonda zanurzy
się głębiej niż kiedykolwiek w strumienie cząstek i gazów wyrzucanych przez aktywne gejzery małego księżyca. Tym razem
nacisk zostanie położony przede wszystkim na badaniu składu materii wyrzucanej przez gejzery a nie na uzyskaniu zdjęć.

„Wiemy, że Enceladus wytwarza kilkaset kilogramów gazu i pyłu na sekundę, oraz że głównymi jego składnikami są para
wodna i lód”- mówi Tamas Gambosi, naukowiec zespołu Cassini z Uniwersytetu Michigan w Ann Arbor. -” Para wodna i
parowanie z cząsteczek lodu stanowią główny składnik masy odkrytej w magnetosferze Saturna. Jedną z najważniejszych
zagadek, na które staramy się znaleźć odpowiedź jest ustalenie, co dzieje się z gazem i pyłem uwalnianym z Enceladusa,
w tym to jak część tego gazu przekształca się z zjonizowaną plazmę, a następnie jak zostaje rozprowadzona w magnetosferze.”

Podczas przelotu 31 października to kamery ponownie odegrają najważniejszą rolę, fotografując tygrysie pasy w południowym
obszarze podbiegunowym. Oba przeloty uzupełnią dane uzyskane podczas ostatnich dwóch przelotów, które wskazywały na możliwe
zmiany w zachowaniu Enceladusa. Przelot z 11 sierpnia wykazał, że temperatura nad jednym z tygrysich pasów (o nazwie Damascus
Sulcus) spadła ze 180 K – według pomiaru z marca tego roku – do 160÷167 K.

„Nie wiemy czy powodem jest faktyczne ochłodzenie pasa, czy też wynik ten wziął się z faktu znacznie bliższego położenia
sondy, która zmierzyła stosunkowo mały obszar i być może nie trafiła na cieplejsze obszary” – mówi John Spencer, obsługujący
spektrometr podczerwony na pokładzie Cassiniego, pracujący w Instytucie Badawczym Południowego Zachodu w Boulder, Colorado
(Southwest Research Institute).

Wyniki uzyskane za pomocą magnetometru podczas sierpniowego przelotu również sugerują inną gęstość strumienia w porównaniu
do wcześniejszych przelotów. Kolejne dwa pomogą naukowcom lepiej zrozumieć otrzymane dane.

W ciągu kolejnych dwóch lat Cassini jeszcze cztery razy zbliży się do Enceladusa, w sumie przelatując obok księżyca siedem
razy w trakcie przedłużonej misji pod nazwą Cassini Equinox Mission. Kolejne przeloty planowane są na 2 i 21 listopada 2009
roku. Gejzery Enceladusa zostały odkryte przez sondę w 2005 roku, i od tego czasu zdumiewają naukowców szukających mechanizmu,
który mógłby być za nie odpowiedzialny na tak małym – Enceladus ma zaledwie około 500km średnicy – księżycu.

Źródło:

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *