Wiatr słoneczny najsłabszy od pięćdziesięciu lat

Wiatr słoneczny najsłabszy od pięćdziesięciu lat

23.09.2008


Dane dostarczone przez sondę Ulisses (Ulysses) – będącą wspólnym projektem badawczym NASA i ESA – pokazują, że Słońce zmniejszyło
produkcję wiatru słonecznego do najniższego poziomu od momentu, od którego rozpoczęto zbieranie precyzyjnych danych.
Obecny stan Słońca może wpłynąć na zmniejszenie heliosfery – naturalnej osłony chroniącej Układ Słoneczny.


Wiatr słoneczny o prędkości milionów km/godzinę nadyma ochronny bąbel – heliosferę – wokół Układu Słonecznego. Dane Ulissesa wskazują, że globalne ciśnienie wiatru słonecznego
jest najniższe od początków nowożytnych badań kosmicznych.

Dave McComas

„Wiatr słoneczny o prędkości milionów km/godzinę nadyma ochronny bąbel – heliosferę – wokół Układu Słonecznego. Wpływa to
na to, co dzieje się zarówno na Ziemi jak i na granicy, na której Układ Słoneczny styka się z Galaktyką.” – mówi Dave
McComas, kierujący pracą instrumentów badających wiatr słoneczny na pokładzie Ulissesa, oraz dyrektor Południowo-zachodniego
Instytutu Badawczego (SRI) w San Antonio w Teksasie. -” Dane Ulissesa wskazują, że globalne ciśnienie wiatru słonecznego
jest najniższe od początków nowożytnych badań kosmicznych (red: od 50 lat).”

Wiatr słoneczny to strumień naładowanych cząstek (plazmy) wyrzucanych z górnych warstw atmosfery Słońca. Wiatr ten oddziałuje
z wszystkim planetami Układu Słonecznego i definiuję granicę pomiędzy Układem Słonecznym a przestrzenią międzygwiezdną, w której
dominującą plazmą jest plazma galaktyczna pochodząca od innych gwiazd Galaktyki. Granica ta – heliopauza – ma kształt
bąbla otaczającego Układ Słoneczny i znajduje się w miejscu gdzie ciśnienie wiatru słonecznego przestaje być wystarczające
by odpychać wiatr pochodzący z innych gwiazd. Region wokół heliopauzy działa również jak tarcza ochronna znacznie redukując
ilość promieniowania kosmicznego docierającego do wnętrza heliosfery.

Galaktyczne promieniowanie kosmiczne niesie ze sobą informacje z innych części galaktyki” – mówi Ed Smith, naukowiec
należący do zespołu Ulissesa pracujący w Laboratorium Napędu Rakietowego (JPL) w Pasadena w Kalifornii. -” Tak słaby
wiatr słoneczny może oznaczać zmniejszenie zarówno rozmiaru jak i siły heliosfery. Jeżeli tak się stanie więcej promieni
kosmicznych dotrze do wnętrza Układu Słonecznego.”

Galaktyczne promieniowanie kosmiczne jest niezwykle istotne dla NASA. Promieniowanie kosmiczne bowiem musi być
uwzględniane przy projektowaniu zarówno bezzałogowych misji kosmicznych jak i ustalania czasu, jaki astronauci mogą
przebywać poza niskimi orbitami ziemskimi.

W 2007 roku Ulisses wykonał trzecie szybkie skanowanie wiatru słonecznego oraz pola magnetycznego Słońca od bieguna
południowego do północnego naszej gwiazdy. Kiedy uzyskane dane porównano z danymi z poprzedniego cyklu słonecznego
okazało się, że zarówno ciśnienie plazmy jak i siła pola magnetycznego wbudowanego w wiatr słoneczny osłabły o 20%.
Pole magnetyczne w pobliżu sondy spadło o 36%.

„Słońce przechodzi okresy większej i mniejszej aktywności” – mówi Smith. -„Obecnie jesteśmy w okresie najniższej
aktywności, które przedłużyło się bardziej niż się ktokolwiek spodziewał.” (od red. Od wczoraj na Słońcu pojawił
się pierwszy obszar aktywny zwiastujący nadejście kolejnego cyklu – obszar o numerze 11002 pojawił się na wysokich
szerokościach geograficznych i posiada przeciwną polaryzację do plam poprzedniego cyklu. Jest zatem szansa, że
przedłużające się minimum właśnie dobiega końca.)

Ulisses to pierwsza misja, której zadaniem jest badanie przestrzeni kosmicznej ponad biegunami Słońca. Sondę na orbitę
wyniósł wahadłowiec Discovery 6 grudnia 1990 roku. W 1992 roku pole grawitacyjne Jowisza skierowało sondę poza płaszczyznę
orbit planet Układu Słonecznego w kierunku orbity umożliwiającej badanie biegunów Słońca. Misja trwa nadal, choć
czterokrotnie przekroczyła planowany okres prowadzenia badań. Dostarczone w trakcie trwającej już 17 lat misji
dane zmieniły naszą wiedzę na temat Słońca. Prezentowane tutaj wyniki zostały opublikowane w Geophysical
Research Letters
.

Źródło:

Written by admin

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *